گناه چیست؟
گناه چیست؟
گناه، شکستن شریعت خداست. اول یوحنا 4:3 میگوید: «گناه بهواقع مخالفت با شریعت است». گناه، تخطی از شریعت خدا و نافرمانی و سرپیچی از ارادۀ اوست. گناه، انحراف از ارادۀ خداست؛ بنابراین نوعی شرارت محسوب میشود. گناه صرفا یک نقص نیست، طغیانی آشکار و نافرمانی از آن چیزی است که خدا آن را درست اعلان کرده است. گناه را فقط میتوان در ارتباط با خدا بهدرستی درک کرد؛ چرا که تنها خدا قدوس است (اول پطرس 16:1) و تمامی گناهان نامقدس هستند. معیار کمال اخلاقی خدا آن چیزی است که ما ملزم به تبعیت از آن هستیم و هنگامی که اطاعت نمیکنیم، گناه کردهایم. خدا ویژگی اخلاقی خودش را در شریعت به عنوان معیار نیکی آشکار ساخته است و نقض آن گناه است.
همه مرتکب گناه میشوند
هر انسانی که تا به امروز زندگی کرده، به غیر از عیسی (اول پطرس 22:2) مرتکب گناه شده است. چرا که وقتی آدم در باغ عدن گناه کرد، ما ذات گناهآلود او را به ارث بردیم. به همین دلیل انجیل میگوید گناه به واسطۀ یک انسان، وارد جهان شد (رومیان 12:5). بهعلاوه، ما ذاتا محکوم به غضب خدا هستیم (افسسیان 3:2). به عبارت دیگر، ما در ذات گناهآلود خود سقوط کردهایم و سزاوار لعنت هستیم، اما خدا بخشنده است؛ چرا که عیسی را فرستاد تا ما را از گناهانمان پاک سازد.
و مجددا، گناه چیست؟
گناه، انجام کاری برخلاف ارادۀ آشکار خداست. این موضوع کاملا ساده و قابل درک است. اگر خدا میگوید «دروغ نگویید» و شما دروغ بگویید؛ پس شریعت او را نقض کردهاید و مرتکب گناه شدهاید. وقتی گناه میکنید، از خدا تخطی کردهاید؛ زیرا این برخلاف شخصیت اوست. دروغ، عمل نادرستی است؛ زیرا خدا نمیتواند دروغ بگوید (تیتوس 12:1). دزدی نیز عمل اشتباهی است؛ زیرا خدا نمیتواند دزدی کند و غیره. گناه برخلاف شخصیت قدوس خداست. از کجا میدانیم؟ به واسطۀ شریعت.
گناه و شریعت
بنابراین، شریعت معیار پاکی اخلاقی است و عهد عتیق شامل شریعت خداست. شریعت معیار کاملی است، زیرا معیار خداست. وقتی نتوانیم شریعت را نگه داریم، گناه میکنیم. وقتی گناه کنیم، از خدا تخطی کردهایم. این تخطی از خدا منجر به داوری میشود. قوانین به دلیل داشتن مجازاتها، قانون به شمار میروند. هیچ قانونی بدون مجازات وجود ندارد. بنابراین نقض شریعت خدا، داوری به دنبال دارد که سبب جدایی از خدا میشود. «بلکه تقصیرات شما، میان شما و خدایتان جدایی افکنده است» (اشعیا 2:59). «و مزد گناه مرگ است» (رومیان 23:6). پس گناه کردن که نقض شریعت خداست، منجر به داوری میشود. داوری، به لعنت و محکومیتی گفته میشود که حکم عادلانۀ خدا بر گناهکاران است. اگر خدا گناهکاران را داوری نمیکرد؛ پس تقدس خود را حفظ نمیکرد و به گناهکاران اجازه میداد که بدون مجازات بمانند.
گناه و توبه
توبه یعنی بازگشت از گناه. توبه، یک اعتقاد قلبی برای بازگشت از کار اشتباه و انجام کار درست است. این بخشی از چیزی است که به معنای مسیحی بودن است. ما فرا خوانده نشدهایم تا به خطا و کار اشتباه ادامه دهیم، بلکه فرا خوانده شدهایم تا توبه کنیم، از گناه دست بکشیم، کار درست را انجام دهیم و باعث جلال خدا شویم. اگرچه با توبه نجات نمییابیم، اما توبه کاری است که وقتی گناه را ترک میکنیم انجام میدهیم، زیرا به مسیح که برای ما مرد تا گناهانمان را پاک سازد، اعتماد میکنیم.
عیسی مرد تا گناهان ما بخشیده شوند
البته عیسی آمد تا به جای ما برای گناهانمان بمیرد (اول پطرس 24:2). عیسی در بدن خودش بر روی صلیب، گناهان ما را به دوش کشید و بهای آن را پرداخت. او داوری را به جان خودش خرید و هر که به آنچه عیسی روی صلیب انجام داد اعتماد کند، از گناهانش پاک شده است و از داوری بعدی خدا نجات خواهد یافت.
پس بهترین پاسخ به پرسشِ «گناه چیست»؛ این است که گناه، شکستن شریعت خداست. همۀ مردم گناه کردهاند. بنابراین همۀ مردم زیر داوری خدا هستند، مگر کسانی که به فیض فراهمکنندۀ خدا برای رهایی از آن داوری اعتماد کردهاند.
شما کجا هستید؟ در جایگاه داوری خدا یا نجات در مسیح؟
گناه چیست؟
