آیا ممکن است بیماری جزو ارادۀ خدا برای یک شخص باشد؟
آیا ممکن است بیماری جزو ارادۀ خدا برای یک شخص باشد؟
بله، گاهی ارادۀ خدا آن است که مردم بیمار شوند. به همان اندازه که پاسخ این پرسش، ساده است میتوان مطالب بیشتری نیز در این باره بیان کرد. بیایید نگاهی به کتاب مقدس و الهیات بیندازیم.
- «خداوند گفت: “چه کسی زبان به انسان داد؟ کیست که آدمی را گنگ یا ناشنوا میسازد؟ کیست که او را بینا یا نابینا میکند؟ آیا نه من که خداوندم”» (خروج 11:4).
- «در راه که میرفت، کوری مادرزاد دید. شاگردانش از او پرسیدند: “استاد، گناه از کیست که این مرد کور به دنیا آمده است؟ از خودش یا از والدینش؟” عیسی پاسخ داد: “نه از خودش، و نه از والدینش؛ بلکه چنین شد تا کارهای خدا در او نمایان شود”» (یوحنا 1:9-3).
بنابراین آیاتی از عهد عتیق و عهد جدید وجود دارند که به طور ضمنی میگویند خدا در این موارد تنها کسی است که ظاهرا مسئول بیماری مردم است. البته پیامدهای طبیعی گناه نیز، در این دنیایی که مردم دچار بیماری میشوند، وجود دارند؛ بنابراین نمیتوان گفت که خدا همه را دچار بیماری میکند.
برای رسیدن به پاسخ، قصد داریم کمی الهیات مربوط به ارادۀ خدا را بررسی کنیم.
وقتی از ارادۀ خدا صحبت میکنیم، گاهی صحبت دربارۀ جنبههای مختلف ارادۀ او کمک بیشتری به ما مینماید. در الهیات، برخی از مردم حاکمیت خدا را به 3 جنبۀ مهم تقسیم میکنند. این تا حدی به درک بهتر روش کار خدا کمک میکند.
1- ارادۀ دستوری
2- ارادۀ تجویزی
3- ارادۀ اجازهای
اجازه دهید آنها را شرح دهم:
ارادۀ دستوری خدا، به رویدادهایی گفته میشود که مستقیما ناشی از عملکرد عمدی خداست؛ همانند خلق جهان و فرستادن آدم و حوا به باغ عدن. ارادۀ تجویزی، یعنی خدا رفتارهای اخلاقی همچون صادق بودن و دزدی نکردن را تجویز میکند. در ارادۀ اجازهای، او به مردم اجازه میدهد از ارادۀ تجویزی او سرپیچی کنند. به عبارت دیگر، اجازه میدهد مردم از ارادۀ اخلاقی او تخطی کرده و در نتیجه دروغ بگویند و دزدی نمایند. بهعلاوه، این در ارادۀ خداست که اجازۀ بیماری، مصیبت، بلایای طبیعی و غیره را بدهد. هر یک از این 3 گروه، ارادۀ خدا هستند.
بنابراین ما میگوییم اگر کسی بیمار شود، این در ارادۀ خداست، زیرا او میخواست چیزهای خاصی، از جمله بیماری در جهان اتفاق بیفتند. برای مثال نگاهی به ایوب بیندازیم؛ ارادۀ خدا بود که اجازه داد شیطان او را دچار مصیبت و بلا کند و به انواع بیماریها مبتلا شود، گرچه خدا مستقیما عامل آن نبود.
اما اغلب پرسشی پیش میآید، آیا خدا مستقیما باعث بیماری افراد میشود؟ پاسخ را در خروج 11:4 مییابید. در آنجا خدا اعلام میکند که مردم را گنگ و کر و کور میکند، اما ضرورتی ندارد با عمل مستقیم خودش هر کسی را دچار این بلایا نماید. این آیه نشان میدهد در هر حال، همه چیز با اجازۀ خداست. چرا این کار را میکند؟ عیسی در یوحنا 3:9 به ما میگوید برای آنکه جلال خدا در او نمایان شود.
اما آیا خدا باعث هر بیماری و ناخوشی میشود؟ من میگویم خیر، زیرا درست است که خدا به شیطان اجازه داد ایوب را دچار بلا کند، اما با عمل مستقیم خودش باعث آن نشد. گناه در دنیا تاثیرات پنهان زیانبخشی دارد. گناه، بیماری و ناخوشی را وارد حوزۀ فیزیکی ساخت. به همین دلیل است که ما میمیریم. پس خدا بر اساس هدف حاکمیت خویش، ممکن است مستقیما عامل بیماریها باشد یا نباشد. اما اگر خدا در این رابطه کاملا بیتاثیر و غیرفعال بود؛ باز هم بیماریهای بسیاری به دلیل اثرات گناه در دنیا و بر ما، در جهان وجود میداشت.
آیا ممکن است بیماری جزو ارادۀ خدا برای یک شخص باشد؟
