9 چیزی که باید دربارۀ شیطان‌پرستی نوین بدانید

9 چیزی که باید دربارۀ شیطان‌پرستی نوین بدانید

گروهی از دانشجویان دانشگاه نیروی دریایی ایالات متحده که پیرو مذهب «معبد شیطان» هستند، اخیرا در ایمیلی اعلام کردند که به‌زودی در محوطۀ دانشگاه «مراسم شیطانی» برگزار خواهد شد. پس از اینکه این ایمیل در یک حساب کاربری پرطرفدار اینستاگرام منتشر شد، نیروی دریایی توضیح داد که گروهی از دانشجویان نیروی دریایی «با باورهای همسو با آنچه در معبد شیطان انجام می‌شود» فضایی را برای گروه مطالعاتی جهت بحث در مورد باورهای شیطانی خود درخواست کرده بودند، نه برای برگزاری مراسم مذهبی شیطانی­. سخنگوی دانشگاه نیروی دریایی گفت: «برنامۀ مذهبی فرماندهی USNA، زمینه را برای بروز باورهای متنوع فراهم می‌کند.» «تمهیداتی برای دانشجویان نیروی دریایی در نظر گرفته شده بود تا مکان معینی برای گردهمایی ایجاد شود، زیرا روحانیون نظامی از لحاظ اعتقادی به همۀ اعضای نیروهای مسلح کمک می‌کنند.»

این اخبار و همچنین سایر اقدامات گروه‌های شیطان‌پرست، علاقه و نگرانی‌های جدیدی را نسبت به این مذهب برانگیخته است. در اینجا نُه نکته‌ای که باید دربارۀ باورهای مذهبی شیطان‌پرستی نوین بدانید، آمده است.

1. شیطان‌پرستی نوین به جنبش‌هایی مذهبی، فلسفی و ایدئولوژیکی گفته می‌شود که خود را با استفاده از اصطلاح «شیطان» یا «شیطان‌پرستی» معرفی می‌کنند و خواه به عنوان یک استعاره، یا نیروی تاریک و یا یک موجودیت فردی خود را با شیطان مرتبط می­‌دانند. به طور کلی آغاز شیطان‌پرستی نوین به اواخر دهۀ 1960 نسبت داده شده است. سه گرایش اصلی در این جنبش عبارت‌اند از شیطان‌پرستی خداباورانه یا مذهبی، شیطان‌پرستی خداناباورانه یا فلسفی و شیطان‌پرستی واکنشی یا نوجوانانه.

2. شیطان‌پرستان خداباور معتقدند که شیطان یکی از موجودات دسته‌ای از «نیروهای تاریک» فراشخصیتی است که می‌تواند تا حدی کنترل و نفوذ بر انسان‌ها داشته باشد و او را ستایش و پرستش کرده و یا با او همسو ­شوند. نمونۀ بارز آنها «فرقۀ نُه فرشته»[1] است، یک گروه مرموز که در دهۀ 1960 در بریتانیا ایجاد شد که اعضای آن تلاش می‌کنند با شیطان و سایر «نیروهای تاریک» یکی شوند و به دنبال «ایجاد افراد جدید و تکامل‌یافته‌تر» می‌باشند. شیطان‌پرستان خداباور حتی در میان معتقدان به سحر و جادو [نهان­گرایان] بسیار نادرند. محققان تخمین می‌زنند که تعداد جهانی آنها در حدود چند هزار نفر می‌باشد.

9 چیزی که باید دربارۀ شیطان‌پرستی نوین بدانید

3. شیطان‌پرستی خداناباورانه، وجود خدا یا شیطان را نمی‌پذیرد. آنچه آنها با آن شناخته می‌شوند، شیطان به عنوان دشمن نمادین مذهب و اخلاق سنتی است. همان‌طور که مجلۀ تایم در سال 1972 نوشت: «آنها به شیطان نه به عنوان موجودی فراطبیعی، بلکه به عنوان نمادی از خودخواهی لذت‌جویانۀ انسان (نفس‌پرستی) که در واقع همان چیزی است که آن را می‌پرستند، متوسل می‌شوند.» کلیسای شیطان دیدگاه خود را با ذکر این جمله شرح می‌دهد: «ما جهان را نسبت به خود بی‌تفاوت می‌بینیم؛ بنابراین همۀ اخلاقیات و ارزش‌ها ساختۀ ذهن انسان‌اند. موضع ما این است که خودمحور باشیم و خودمان مهم‌ترین فرد (خدا) جهان ذهنی‌مان هستیم، از این رو گاهی اوقات گفته می‌شود که ما خود را پرستش می‌کنیم.»

4. یواخیم اشمیت[2]، مورخ ادیان آلمانی، اصطلاح «شیطان‌پرستی واکنشی» را برای اشاره به گروه‌هایی ابداع کرد که شیطان تصویرشده در یهودیت و مسیحیت را به عنوان نمادی برای پرستش انتخاب می‌کنند تا ارزش‌های این ادیان را وارونه کنند. همان‌‌طور که کاترین بِیِر[3] توضیح می‌دهد: «شیطان همان‌گونه که در مسیحیت تعریف شده مانند یک خدای شیطانی است، اما باید به جای دوری گزیدن و ترسیدن از او، پرستش ‌شود.» در دهۀ 1980، گروه‌های نوجوانان، مسیحیت وارونه را با عناصر ناستیکی رمانتیک ترکیب کردند که از موسیقی متال راک سیاه، تبلیغات هراس‌انگیز مسیحی، بازی‌های نقش‌آفرینی (رول پلی) و تصاویر ترسناک الهام گرفته شده بود و به جرایم کوچک می‌پرداختند. این نوع از شیطان‌پرستان اغلب هویت شیطان‌پرستی را به عنوان اقدامی از عصیان نوجوانی علیه والدین یا جامعه اتخاذ می‌کنند. آنتونی موریارتی[4] در کتاب «روان‌شناسی شیطان‌پرستی نوجوانان» می‌گوید این تازه‌کاران در شیطان‌پرستی معمولا به سه دسته تقسیم می‌شوند: بزهکاران روان‌پریش، افراد ناسازگار خشمگین و روشنفکران دروغین. این دسته احتمالا بزرگ‌ترین گروه در میان شیطان‌پرستی مدرن است.

5. مبدع اولیۀ شیطان‌پرستی خداناباورانه، مجری سابق سیرک، آنتون لاوِی[5] بود که کلیسای شیطان را در سال 1966 تاسیس کرد. در آن دوران به سبب افزایش علاقه به علوم غریبه در کالیفرنیا، لاوِی توانست توجه رسانه‌ها را به فرقۀ جدید خود جلب کند. در میان کسانی که به کلیسای او ملحق شدند، می‌توان به بازیگر جِین مِنسفیلد[6]، هنرمند سامی دِیویس جونیور[7] و آرایشگر و قربانی قتل خانوادۀ مانسون[8]، جِی سِبرینگ[9] اشاره کرد. در سال 1969، لاوِی کتاب مقدس شیطانی را منتشر کرد، شبه‌کتاب مقدسی که باورهای مذهبی او را بیان می‌کرد. ماهیت شیطان‌پرستی لاوِیان در «نُه­ بیانیۀ شیطانی» که در فصل‌های آغازین کتاب آمده است، بیان شده است:

شیطان به جای پرهیزکاری، نمایندۀ لذت‌جویی است.

شیطان به جای رویاهای پوچ روحانی، نمایانگر وجود حیاتی است.

شیطان به جای فریب ریاکارانه، نمایانگر حکمت پاک است.

شیطان به جای عشقی که برای ناسپاسان هدر می‌رود، نمایانگر محبت به کسانی است که استحقاقش را دارند.

شیطان به جای عفو و بخشش خطای دیگری، نمایانگر انتقام است.

شیطان به جای نگرانی برای خون‌آشام‌های روانی، نمایانگر مسئولیت‌پذیری در برابر افراد مسئول است.

شیطان، انسان را صرفا حیوان دیگری می‌داند که به دلیل «رشد معنوی و فکری الهی» خود، تبدیل به شرورترین حیوان شده است.

شیطان نمایانگر همۀ چیزهایی است که به‌اصطلاح گناه نامیده می‌شوند، زیرا همۀ آنها به ارضای نیازهای جسمی، ذهنی یا احساسی منجر می‌شوند.

شیطان بهترین دوستی بوده که کلیسای (مسیحی) داشته است، زیرا در تمام این سال‌ها رونق آن را حفظ کرده است.

6. الهام‌بخش شیطان‌پرستی لاوِی، آین رَند[10]، رمان‌نویس و فیلسوف عوام‌پسند بود. لاوِی یک‌بار به واشنگتن‌پست گفته بود: «من به مردم، آین رَند را با تجملات نشان می‌دهم.» در موقعیت دیگری اذعان کرد که مکتب شیطان‌پرستی‌اش «تنها فلسفۀ آین رَند است که مراسم و آیین‌ها به آن افزوده شده است.» در واقع، این تاثیر چنان آشکار است که لاوِی به سرقت ادبی بخشی از «نُه­ بیانیۀ شیطانی­» خود، از سخنرانی جان گالت[11] در کتاب «اطلس شانه بالا انداخت»[12] اثر رَند، متهم شده است.

7. پیش از لاوِی، رایج‌ترین نماد مرتبط با شیطان‌پرستی، صلیب وارونه بود. اما پس از دیدن تصویری از سر بز در یک پنج‌ضلعی واژگون روی جلد کتاب «میز قهوه» – تاریخچۀ مصور از جادو و ماوراءالطبیعه – در سال 1964، لاوِی این تصویر را به عنوان نماد فرقۀ خود برگزید. لاوِی اولین‌بار این تصویر را در سال 1968 در آلبوم کلامی خود، عشای شیطانی LP، و سپس در سال 1969 در کتاب مقدس شیطانی استفاده کرد. این تصویر که توسط کلیسای شیطان حق چاپ گرفته و به نام «مُهر بافومِت» شناخته می‌شود، به‌سرعت در افکار عمومی به عنوان نماد اصلی شیطان‌پرستی شناخته شد.

8. معبد شیطان که در سال 2013 تاسیس شد، به عنوان محبوب‌ترین سازمان شیطان‌پرستان در آمریکا از کلیسای شیطان پیشی گرفت. با وجود اینکه هر دو در طرز تفکر شیطان‌پرستی خداناباورانه مشترک‌اند، اما این دو گروه با فعالیت‌های اصلی یکدیگر مخالفت می‌کنند. (همان‌طور که معبد شیطان ادعا می‌کند: «کلیسای شیطان مخالفت شدیدی با مبارزات و فعالیت‌های معبد شیطان ابراز می‌کند و خود را تنها مرجع «حقیقی» شیطان‌پرستی می‌داند؛ در حالی که معبد شیطان، کلیسای شیطان را نامربوط و غیرفعال می‌انگارد.») معبد شیطان از زمان تاسیس خود، عمدتا بر روی شیرین‌کاری‌هایی برای جلب توجه تمرکز کرده است، مانند: اعمال نفوذ برای قرار دادن نمایش‌های شیطانی در کنار صحنه‌های ولادت مسیح و ده فرمان در اماکن عمومی؛ را­ه‌اندازی انجمن‌های شیطانی بعد از مدرسه برای مدارس ابتدایی در پاسخ به انجمن‌های مژدۀ نجاتِ مسیحیان انجیلی؛ و طرح دعوی قضایی علیه نتفلیکس و برادران وارنر به دلیل به تصویر کشیدن مجسمۀ باموفِت آنها در مجموعۀ تلویزیونی «سابرینا جادوگر نوجوان.»

9. معبد شیطان با وجود تمرکز بر فعالیت‌های سیاسی، ادعا می‌کند که یک مذهب واقعی است. آنها در صفحۀ پرسش‌های پرتکرار پایگاه اینترنتی‌شان می‌گویند: «این تفکر که مذهب متعلق به ماوراءالطبیعه‌گرایان است، جاهلانه، عقب‌مانده و توهین‌آمیز می‌باشد. ساختار شیطانی استعاری برای ما هیچ تفاوتی با باورهای عمیقی که فعالانه از آنها دفاع می‌کنیم، ندارد.» پنی لِین[13]، کارگردان مستند «درود بر شیطان»[14] می‌گوید که معبد شیطان هم جدی و هم طنزآمیز است. «بله، آنها اراذل اینترنتی و شوخ‌طبع هستند، و واقعا شیطان‌پرست‌اند. هر دوی اینها درست هستند. زیرا هستۀ اصلی شیطان‌پرستی، پذیرش شوخی، بازیگوشی، شیطنت و ترساندن مردم است. این قلبِ هویت مذهبی است. این مدرکی دال بر این نیست که آنها صادق نیستند. در واقع بخشی از آن است.» در ماه می 2019، این گروه رسما وضعیت معافیت مالیاتی خود را از ادارۀ درآمد داخلی دریافت کرد که آنها را به اولین گروه شیطانی تبدیل نمود که هم خداناباور و هم نوجوان‌اند و به عنوان یک عبادتگاه رسمی شناخته شده‌اند.

9 چیزی که باید دربارۀ شیطان‌پرستی نوین بدانید


نویسنده: جو کارتر

[1] Order of Nine Angels

[2] Joachim Schmidt

[3] Catherine Beyer

[4] Anthony Moriarty

[5] Anton LeVay

[6] Jane Mansfield

[7] Sammy Davis Jr.

[8] Manson Family

[9] Jay Sebring

[10] Ayn Rand

[11] John Galt

[12] Atlas Shrugged

[13] Penney Lane

[14] Hail Satan

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا