برای چشمانتان چه خوراکی فراهم میکنید؟
برای چشمانتان چه خوراکی فراهم میکنید؟
آنچه پیش روی چشمانمان قرار میدهیم، در نهایت بر دل ما سلطه خواهد یافت. منظورم در اینجا تنها تصاویر مستهجن نیست.
عیسی میگوید: «چشم، چراغ بدن است. اگر چشمت سالم باشد، تمام وجودت روشن خواهد بود. امّا اگر چشمت فاسد باشد، تمام وجودت را ظلمت فرا خواهد گرفت. پس اگر نوری که در توست ظلمت باشد، چه ظلمت عظیمی خواهد بود!» (متی 22:6-23؛ لوقا 34:11).
بله، چشمان ما به سوی آنچه که دلمان میخواهد جلب میشوند، اما اغلب تحت تاثیر عوامل بیرونی نیز قرار میگیرند. چشمان ما خنثی نیستند. آنها بر دل تاثیر میگذارند و حتی آن را هدایت میکنند. اگر آنچه که درست، حقیقت، پاک، دوستداشتنی و تحسینبرانگیز است را پیش روی چشمانمان قرار دهیم، چشمان ما میتوانند ایمانمان را تقویت نمایند، محبت ما را افزایش دهند و شادی ما را دوچندان کنند. اما وقتی چشم سرگردان است، قلب بهسرعت از آن پیروی میکند و سقوط خواهد کرد. چند نفر از ما چشمانمان را بهدرستی مهار میکنیم؟
برای برخی، به طرز غمانگیزی، این تصاویر مستهجن است که چشمانشان را سیراب میکند؛ برای دیگران، چیزهای کمتر شهوانی، مانند اخبار ورزشی یا تیترهای خبری؛ برای برخی دیگر، اینستاگرام یا فیسبوک؛ برای گروهی دیگر، سایتهای خرید آمازون یا تارگت، یا تماشای یوتیوب یا نتفلیکس است. تنها به این دلیل که چیزی ذاتا بد نیست، نمیتواند چشمان ما را به قدری مشغول خود کند که مهمترین شخص را نبینیم. این همان چشمان پر از ظلمت است: آنقدر از هر چیزی غیر از مسیح پر شده است که دیگر قادر به دیدن او و شادی در او نیست.
چراغ بدن
هنگامی که موسی قوم اسرائیل را از بتپرستی برحذر داشت، مستقیما به چشمان آنان نگریست و هشدار داد:
«پس بسیار مراقب باشید، مبادا مرتکب فساد شده، تمثالِ تراشیده، به هر صورت و شکل برای خود بسازید، خواه به شکل مرد و خواه به شکل زن و خواه به شکل حیواناتی که روی زمینند یا به شکل پرندگانِ بالداری که در آسمان میپرند، و یا به شکل خزندگان روی زمین یا ماهیانی که در آبهای زیرِ زمینند. و مراقب باشید مبادا چشمان خویش را به آسمان برافرازید و چون خورشید و ماه و ستارگان و تمامی لشکر آسمان را بینید، گمراه شده، آنها را سَجده و عبادت کنید» (تثنیه 15:4-19).
او خطاب به قوم خدا گفت: چشم، چراغ بدن است، و اگر به چشمان خود اجازه دهید نسبت به چیزهایی که خودتان ساختهاید یا حتی نسبت به شگفتیهایی که خدا آفریده است شهوت ورزند، چشمانتان دل شما را فاسد میکند و سرانجام شما را نابود خواهد کرد.
موسی به تصاویر مستهجن جنسی اشاره نمیکرد. نه، او میدانست که مردم حتی به پرستش نیکوییهای موجود در آفرینش نیز وسوسه میشوند – حیوانات، پرندگان و ماهیها، خورشید، ماه و ستارگان – شگفتیهایی که خدا در اطراف آنها قرار داده است. شگفتانگیزترین جنبۀ این شگفتیها، این است که ما اغلب مخلوقات شگفتانگیز را میپرستیم، نه خالق آنها را.
برای چشمانتان چه خوراکی فراهم میکنید؟
آنچه چشمانتان به شما میگویند
چگونه چشمان ما قلبمان را از خدا دور میکند؟ وقتی عیسی میگوید: «چشم، چراغ بدن است»، این سخن در میان تعلیم او دربارۀ گنج قرار دارد. او سه آیه قبل از آن میگوید: «بر زمین گنج میندوزید» (متی 19:6) و سپس دو آیه بعد میگوید: «هیچکس دو ارباب را خدمت نتواند کرد… نمیتوانید هم بندۀ خدا باشید، هم بندۀ پول» (متی 24:6). چشمان ما همیشه به چیزی که برایمان ارزشمند است جلب خواهد شد. اما بیش از آن، آنچه میبینیم بر آنچه دلمان برایش ارزش قائل است، اثر میگذارد. اگر چشمان بیمار و فاسد باشند، تمام وجود را ظلمت فرا میگیرد.
همانطور که عیسی تعلیم میدهد، امروزه پول بیش از هر چیز دیگری چشمان ما را تحریک میکند. اگر از داشتن مسیح راضی نباشیم، در پی هر چیز دیگری خواهیم رفت که بتوانیم داشته باشیم (یا بخریم).
اگر اشتهای کمی برای مسیح داشته باشیم، و ولع شدیدی برای ورزش نشان دهیم، گنج ما در شبکههای ورزشی رایگان است. اگر مسیح نتواند توجه ما را حفظ کند، اما ساعتها در آمازون به دنبال چیزی باشیم و آن را بخریم، گنج ما باید طی دو روز کاری یا کمتر به دست ما برسد. اگر جاهطلبی برای شناخت مسیح و خدمت به او نداشته باشیم، اما برای پیشرفت شغلی و عضویت در صندوق بازنشستگی سخت تلاش کنیم، در نهایت گنجمان را زمانی دریافت خواهیم کرد که عمر ما در زمین به پایان رسیده باشد. اگر در میان شلوغی زندگی، اولین چیزی که از آن صرف نظر میکنیم وقت گذراندن با مسیح باشد، اما هرگز یک وعدۀ غذایی یا برنامۀ تلویزیونی مورد علاقهمان را از دست نمیدهیم، گنجی داریم، اما گنج ما او نیست.
و اگر او گنج ما نباشد، هر چیز نیکوی دیگری به ظلمت تبدیل میشود.
چشمان پر از زنا
پطرس رسول میگوید که گناهکاران «چشمانی دارند پر از زنا که از گناه کردن سیر نمیشود» (دوم پطرس 14:2). آنها به مسیح نگریستهاند و او را شایستۀ محبت نیافتهاند؛ بنابراین، به چیز دیگری (اغلب شخص دیگری) کشیده میشوند. «نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند» (یوحنا 19:3). به ما حق انتخاب بین کاملترین نوع محبت و فاسدترین نوع لذت داده شد و ما دومی را برگزیدیم. این شرارت است؛ و در عین حال رقتانگیز. چشمان پر از زنا زهر را بر شور و شعف ترجیح دادهاند.
چشمان ما اینگونه بودند، اما شسته شدیم، تقدیس گشتیم، در نام خداوند، عیسای مسیح و توسط روح خدای خود پارسا شمرده شدیم (اول قرنتیان 11:6). کسی که شبکیه را آفریده بود، بر روی چشمهای ما عمل لیزر چشم انجام داد. او خم شد و با دلسوزی در چشمان ما آب دهان انداخت تا کسانی که بر جلال او کور بودند را شفا دهد (مرقس 23:8).
و اگر سلامتی را به چشمان ما بازگردانده باشد، تمام وجود ما پر از نور خواهد بود.
حواستان باشد که چشمانتان را به چه چیزی میدوزید
اگر اجازه دادهاید که چشمانتان دچار سهلانگاری شود، هنوز هم دیر نشده که یاد بگیرید از آنها محافظت کنید و آنها را سالم نگه دارید. ابتدا چشمان خود را از سخنان خدا پر کنید. اگر میخواهید مطمئن شوید که برای خدا در دلتان جایی هست، اول اجازه بدهید او داخل شود. امروز تصمیم بگیرید که او را ببینید، قبل از اینکه خود را در معرض دیدن هر چیز دیگری قرار دهید. بگذارید بصیرت تازۀ او در کلامش اولین شگفتی روز شما باشد، خورشیدی که هر زیبایی دیگری را تحتالشعاع خود قرار میدهد و روشن میکند. جان خودتان را به اندازۀ کافی در کتاب مقدس غوطهور کنید تا شروع به دیدن خدا در سایر شگفتیهای اطراف خود نمایید.
دوم، زندگی دعایی خود را با زندگیای که صرف تماشای صفحۀ تلفن و تلویزیون و امثال اینها میکنید مقایسه نمایید؛ مقایسهای که تقریبا هر کسی را که امروز زنده است فروتن میسازد. هنگامی که زمان صرفشده با تلفن یا تلویزیون را در برابر زمانی که زانو میزنیم و دعا میکنیم قرار میدهیم، در مورد چشمها و قلب خود چه میآموزیم؟ نگرانی آشکار در اینجا مربوط به زمان صرفشده نیست، بلکه دربارۀ تعهد، اشتیاق و محبتی است که به چیزی اعمال میکنیم. برای استراحت و لذت به کجا پناه میبریم؟ بسیاری از ما به اندازۀ کافی چشمانمان را نبستهایم و سرمان را برای دعا کردن خم نکردهایم تا استراحت و لذتی را که فکر میکنیم از یک صفحۀ نمایش به دست میآوریم، در دعا کردن بیابیم.
سوم، چشمان خودمان را برای چشمپوشی از بیدینی یا تحمل بیحیایی تربیت نکنیم. هیچ کدام منفعلانه یا تصادفی اتفاق نمیافتاد. برای دیندار بودن نیاز است نسبت به آنچه تماشا میکنیم هوشیار باشیم، بهویژه در جامعهای که هر چیز دیگری جز دینداری را بهشدت بازاریابی میکند. برخی از ما خطوطی را برای ممنوعیت بدترین موارد ترسیم کردهایم، در حالی که اجازه میدهیم جریان بیپایانی از صحنههای تحریکآمیز جنسی یا بیحیایی از چشمانمان عبور کند. همچنین یاد گرفتهایم در سرگرمیهایمان به جای تشخیص و افشای خدایان، آنها را نادیده بگیریم (و حتی دربارۀ آنها اغراق کنیم). این خوانش به این معنا نیست که این چیزها را تماشا نکنیم، بلکه باید حواسمان باشد که چه چیزی را تماشا میکنیم، مبادا چشمان خودمان را به آرزوهای فریبکارانه دچار کنیم، از خودمان دور شویم و به آنها تعظیم و خدمت کنیم.
چشمان کاملا باز
هشدارهای موسی و عیسی در مورد آنچه میبینیم، نه برای محدود کردن دید ما، بلکه برای تمرکز و گسترش آن است. آنها از ما میخواهند که بیشتر ببینیم، چشمان سالمی را به روی خدا باز کنیم. استیو دِویت[1] مینویسد:
«زیباییهای این دنیا با جان ما زمزمه میکنند که یک شخصیت اصلی وجود دارد. اما این شخصیت اصلی هرگز در سرزمین عجایب آفرینش یافت نمیشود. ما مدام به دنبال زیبایی در پس زیبایی هستیم، کسی که هوسهای جان ما را برآورده میکند. این توضیح میدهد که چرا معتاد به مواد مخدر به تزریق کردن، معتاد به تصاویر مستهجن به تماشا کردن آن، مادیگرا به خرید کردن، و جویندۀ هیجان به پریدن از ارتفاع ادامه میدهد. در طرف دیگر یک هیجان، نیاز دائمی به شخصی دیگر نهفته است» (چشمان کاملا باز، ۷۱).
همانطور که در سرزمین عجایب آفرینش خدا گام برمیدارید، با دقت از چشمان خود مراقبت کنید. این هیجانها زمزمههای شگفتانگیز و سایههای محض نور هستند. هدف از آفرینش آنها این است که ما را نسبت به مسیح بیشتر شگفتزده کرده و آماده کنند تا ابدیت را با نگاه به او سپری کنیم. «هان با ابرها میآید، هر چشمی او را خواهد دید» (مکاشفه 7:1). همۀ ما او را خواهیم دید. نحوۀ استفادۀ امروز ما از چشمانمان تعیین میکند که آیا وقتی او را دیدیم به او محبت خواهیم نمود یا خیر.
برای چشمانتان چه خوراکی فراهم میکنید؟
۸ آگوست ۲۰۱۸
نویسنده: مارشال سِگال[2]
رئیس و مدیر عامل، «اشتیاق برای خدا»
مارشال سِگال رئیس و مدیر عامل موسسۀ «اشتیاق برای خدا» میباشد. او نویسندۀ کتاب «هنوز ازدواج نکردهام: در جستوجوی شادی در دوران تجرد و آشنایی» است. او از کالج و دانشکدۀ الهیات بِیتلِحِم فارغالتحصیل شد و به عنوان شماس در کلیسای سیتیز خدمت میکند. او به همراه همسرش، فِی، و سه فرزندشان در شهر مینیاپولیس زندگی میکنند.
[1] Steve DeWitt
[2] Marshall Segal
