مروری بر کتاب اعداد

مروری بر کتاب اعمال

نویسنده: موسی

هدف: فرا خواندن نسل دوم خروج برای خدمت به خدا به عنوان لشکر مقدس او در فتح سرزمین موعود، با پرهیز از اشتباهات گذشته و وفاداری به دستورات خدا

تاریخ نگارش: 1406 ق.م

حقایق کلیدی

  • خدا قوم خود را کاملا برای خدمت به خودش و پیروزی در فتح سرزمین موعود آماده کرد.
  • نسل اول نتوانستند موفق شوند، زیرا نسبت به فیضی که خدا به آنها عطا نمود، ناسپاسی کردند و از قدرت کنعانیان ترسیدند.
  • خدا برای فتح سرزمین موعود نسل دیگری را برانگیخت، اما آنها نیز می‌بایست برای موفقیت در این راه به خدا وفادار می‌ماندند.

نویسنده

اعداد نیز مانند سایر کتب اسفار پنج‌گانه توسط موسی نوشته شده است، اگرچه ممکن است در زمان‌های بعدی چند قسمت به آن اضافه شده باشد. برای بحث و بررسی بیشتر در مورد نویسندۀ اسفار پنج‌گانه و اعداد به «مقدمه‌ای بر اسفار پنج‌گانه» مراجعه کنید.

زمان و مکان نگارش

شاید بتوان قدمت این کتاب را به پس از سرگردانی قوم اسرائیل در بیابان و پیش از مرگ موسی در حدود سال 1406 ق.م نسبت داد. این کتاب با آمادگی قوم برای پیشروی در بیابان آغاز و با آمادگی ورود به کنعان به پایان می‌رسد (اعداد 1:22؛ 63،3:26؛ 12:31؛ 50،48:33؛ 15:34؛ 1:35؛ 13:36).

اعداد برای نسلی از اسرائیلی‌ها نوشته شد که در بیابان متولد شدند و در دشت موآب در میان اَریحا منتظر بودند. موسی آنها را به حفظ ایمان و اطاعت تشویق می‌کرد؛ کاری که والدینشان نکردند. وقتی اسرائیلی‌ها برای فتح کنعان آماده می‌شدند، این کتاب از آنها دعوت کرد به عنوان لشکر مقدس خدا پیش بروند.

هدف و ویژگی‌ها

عنوان این کتاب در کتاب مقدس از پنجمین کلمۀ عبری آیۀ اول گرفته می‌شود که به معنای «در بیابان» ترجمه شده است؛ توصیفی عالی از محتوای کتاب. وقتی عهد عتیق به یونانی (سِپتواِجِنت) ترجمه شد، نام‌های یونانی برای کتب مقدس انتخاب گردید. در این مورد، از کلمۀ یونانی استفاده شد که در واقع لیست جنجگویان را شرح می‌داد: Arithmoi یا اعداد.

حداقل 3 مضمون مهم در پیام اعداد وجود دارند. اول، اعداد به‌روشنی رحمت و وفاداری خدا نسبت به قومش را توصیف می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد خدا قومش را وقتی برای سفر در بیابان آماده می‌شدند، هدایت می‌کند؛ در سختی‌ها به آنها آرامش می‌دهد؛ در غلبه بر ترس‌ها به ایشان کمک می‌کند و تنها پس از صبر زیاد، آنها را مجازات می‌نماید. شکست قوم اسرائیل (حتی بهترین‌های آنها از جمله هارون، مریم و موسی) با کمال خدای همیشه وفادار و متعهد به عهدش مقایسه می‌شود.

مضمون دوم اعداد، قدرت مطلق خدا در تحقق اهدافش می‌باشد. این کتاب شکست کامل و تمام‌عیار نسل اول و داوری شدید خدا بر آنها را نشان می‌دهد. با این وجود بیانگر امید در نسل دوم خروج است. خدا هنوز تاریخ را به‌ سوی رسیدن قوم اسرائیل به سرزمین موعود هدایت می‌کند. اهداف خدا شکست نمی‌خورند، حتی اگر قومش شکست بخورند.

سومین مضمون مهم، مسئولیت قوم خدا در وفاداری به دعوت خداست. این کتاب به طور ناگهانی با آمادگی نسل دوم برای ورود به سرزمین موعود پایان می‌گیرد. هیچ گزارشی از جنگ‌های آنها در میانۀ منطقۀ رود اردن ارائه نشده است. این کتاب برای دعوت نسل دوم به پیشروی به سوی فتح کنعان به عنوان لشکر مقدس خدا نوشته شد.

یکی از بحث‌بر­انگیزترین موضوعاتی که در تفسیر این کتاب پیش می‌آید، تعداد بسیار زیاد سربازان است (ر.ک اعداد 1؛ 26). اگر این اعداد به معنای واقعی کلمه در نظر گرفته شوند، کل جمعیت بیش از دو میلیون نفر می‌شود. مشکلات باستان‌شناسی وقتی پیش می‌آیند که جمعیت شهرهای کنعان را در آن زمان با این عدد مقایسه کنیم. به‌علاوه، سایر اعداد (از جمله تعداد نخست‌زاده در اعداد 43:3) نیز در مقایسه با چنین رقم بزرگی، خود مشکلاتی ایجاد می‌کنند.

در تاریخ تفسیر، کسانی که به صحت کتاب مقدس باور دارند، حداقل پنج دیدگاه عمده در مورد این مشکل داشته‌اند:

(1) علی‌رغم مشکلات ظاهری موجود، اعداد به معنای واقعی کلمه در نظر گرفته می‌شوند.

(2) اعداد فعلی در عهد عتیق، ناشی از تحریف‌ها و اشتباهات در طول تاریخ انتقال متون توضیح داده می‌شوند.

(3) کلمۀ عبری که «هزار» ترجمه شده است، شاید یک اصطلاح باشد که به واحدهای کمتر از «هزار» اشاره دارد.

(4) کلمۀ عبری ترجمه‌شده به «هزار» می‌تواند به «رؤسا» اصلاح شود.

(5) در مورد تعداد، اغراق شده و نویسنده عمدا اغراق کرده است تا توجه خواننده را به لطف عظیمی که خدا به قوم اسرائیل داشته است، جلب کند.

مروری بر کتاب اعمال

مسیح در اعداد

اعداد، تصویری تاریخی ارائه می‌دهد که حداقل به پنج روش اصلی به مسیح اشاره می‌کند. ابتدا، به طور کلی، همان‌طور که کتاب آماده شدن، شکست و آماده شدن دوبارۀ اسرائیل برای جنگ مقدس در کنعان را توصیف می‌کند، به خوانندگان مسیحی مراحل پایانی جنگ مقدس را یادآور می‌شود که از طریق آن مسیح آسمان‌های جدید و زمین جدید را به دست خواهد آورد.

مسیح با مرگ و برخاستن از مردگان، آخرین نبرد را با دشمنان خدا آغاز کرد (کولسیان 15:2؛ عبرانیان 14:2-15). او این جنگ را از طریق موعظۀ انجیل در کلیساهای امروز ادامه می‌دهد (اعمال 15:15-17؛ افسسیان 10:6-18). سرانجام، هنگامی که مسیح بازگردد، نبرد برای جهان کامل خواهد شد (مکاشفه 11:19-21؛ 1:21-5).

دوم، تاکید مکرر بر وفاداری قوم خدا به منظور یادآوری نجات از طریق اطاعت کامل از مسیح (دوم قرنتیان 19:5) و همچنین دعوت او از پیروانش برای جست‌وجوی تقدس (عبرانیان 14:12) می‌باشد.

سوم، مسیح به طرز خاصی در اعداد مکاشفه می‌شود. برای مثال می‌توان به این موارد اشاره کرد: کار مسیح با گونه‌شناسی گاو سرخ (اعداد 19؛ عبرانیان 13:9)، آوردن آب از صخره (اعداد 11:20؛ اول قرنتیان 4:10) و مار برنجینی که زندگی را از مرگ بیرون آورد (اعداد 4:21-9؛ یوحنا 14:3-15).

چهارم، پیشگویی خاص فتوحات داوود که دشمنان اسرائیل را شکست خواهد داد (اعداد 15:24-19)، پیشگویی از مسیح است که روزی تمام جهان، او را به عنوان پسر بزرگ داوود، بزرگ‌ترین پادشاه خواهند شناخت.

و بالاخره، محوریت خیمه نیز خودش یک پیشگویی از مسیح است. عیسی آمد تا در اولین ظهورش در میان بشر ساکن شود (خیمه، یوحنا 14:1) و با مرگ و رستاخیز خود، راه ورود به حضور خدا را برای همۀ کسانی که ایمان آورده‌اند، باز کرد (مرقس 38:15؛ عبرانیان 19:6؛ 20:10). پولس رسول تعلیم داد کلیسا معبد خداست و تک‌‌تک مسیحیان معبد خدا هستند (اول قرنتیان 16:3؛ 19:6-20؛ افسسیان 19:2-22). در ظهور دوم، خدا کاملا با بشر ساکن می‌شود و ایمانداران، دیگر به معبدی برای خداوند نیاز ندارند، زیرا برّه، همان معبد خواهد بود (مکاشفه 22،3:21).

مروری بر کتاب اعمال


سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا