۸ پرسش دربارۀ ارادۀ خدا

۸ پرسش دربارۀ ارادۀ خدا

پرسش: آیا فقط همین کفایت می‌­کند که تصمیم به انجام کاری بگیریم؟

پاسخ: از آنجایی که «خداوند به دل می­‌نگرد» (اول سموئیل ۷:۱۶)، فقط انجام کارهای درست اخلاقی کافی نیست. خدا همچنین می‌خواهد نگرش‌­های قلبی ما نیز در مقابل او درست باشند؛ هر کسی به نظر خودش راه درست را می­‌رود، «اما خداوند دل را می‌سنجد» (امثال ۲:۲۱). در برخی موارد، یک عمل می­‌تواند درست باشد و نتیجۀ اخلاقی خوبی داشته باشد، اما ممکن است نگرش فرد غلط باشد.

پرسش: نتایج اعمال ما چه ربطی به تشخیص اراده خدا دارند؟

پاسخ: برخی از متون کتاب مقدس ما را تشویق می­‌کنند که به نتایج اعمال خود توجه داشته باشیم. برای مثال پولس متقاعد شد که غذاهای نجس در عهد عتیق دیگر برای مسیحیان ناپاک نیستند (هیچ چیز به خودی خود نجس نیست، رومیان ۱۴:۱۴) و بنابراین خوردن گوشت خوک به خودی خود کار اشتباهی نیست. اما می­‌تواند نتیجۀ بدی به بار بیاورد و در این موارد نباید انجام شوند:

«اگر با خوراکی که می­‌خوری برادرت را دردمند می­‌سازی، دیگر بر پایۀ محبت رفتار نمی­‌کنی. با خوراک خود، برادر خویش که مسیح به­‌خاطر او مرد را هلاک مساز. مگذارید در مورد آنچه شما نیکو می­‌شمارید، بد گفته شود» (رومیان ۱۵:۱۴-۱۶ همچنین ر.ک. اول قرنتیان ۱۳:۸ و ۲۴:۱۰).

پولس در نامۀ خود به کلیسای قُرنتس بخشی طولانی از توصیه‌­های خود را با این الزام به پایان رساند که آنها باید به نتیجۀ اعمال خود توجه کنند: «پس هر چه می­‌کنید، خواه خوردن، نوشیدن و خواه هر کار دیگر، همه را برای جلال خدا بکنید» (اول قرنتیان ۳۱:۱۰).

گرودِم با توجه به تحقیقات گسترده روی اخلاقیات کتاب مقدس به خواننده­‌ها کمک می­‌کند از پیچیده‌سازی ارادۀ خدا دست بکشند و به جای آن روش‌­های مختلفی را پیش بگیرند که برای موقعیت­‌های مختلف زندگی خودشان به حکمت دست یابند.

پرسش: منبع اصلی برای شناخت ارادۀ خدا چیست؟

پاسخ: اولین منبع اطلاعات دربارۀ هر تصمیم اخلاقی باید آموزه­‌های کتاب مقدس باشد. کتاب مقدس تنها منبع راهنمای اخلاقی خطاناپذیر و کاملا معتبر است.

پرسش: آیا توانایی‌­های من نقشی در شناخت ارادۀ خدا دارند؟

پاسخ: بسیار حائز اهمیت است که خودتان و نقش خاص خودتان در هر موقعیتی را بشناسید. پولس همه را به چنین خودشناسی بی‌مبالغه‌ای دعوت می­‌کند:

«زیرا به‌­واسطۀ فیضی که به من عطا شده است، هر یک از شما را می­‌گویم که خود را بیش از آنچه می‌باید، مپندارید، بلکه هر یک به فراخور میزان ایمانی که خدا به شما بخشیده است، واقع­‌بینانه دربارۀ خود قضاوت کنید» (رومیان ۳:۱۲).

هر کسی باید صادقانه به تعمق دربارۀ مهارت‌ها، علایق، خواسته­‌ها و حس زندگی خود بپردازد و از خدا بخواهد در تصمیم­‌گیری دربارۀ انجام دادن یا ندادن یک کار به او کمک کند.

پرسش: آیا خدا از سایر افراد استفاده می‌کند تا اراده‌­اش را به من بگوید؟

پاسخ: مسیحیان می‌­توانند برای تصمیمات اخلاقی از سایر افراد کمک و مشاوره بگیرند. دوستان و همچنین رهبران روحانی مانند شبانان می‌­توانند توصیه­‌های مفیدی ارائه دهند. پولس مسیحیان روم را تشویق می‌کند (کسانی که حتی آنها را اصلا ملاقات نکرده است) که می‌­توانند به یکدیگر مشاوره منطقی بدهند:

«ای برادران، من خود این اطمینان را دارم که شما خود از نیکویی مملو، و از معرفت کامل برخوردارید و به پند گفتن به یکدیگر نیز توانایید» (رومیان ۱۴:۱۵).

کلمۀ یونانی noutheteo به “توانایی راهنمایی” ترجمه شده است، یعنی توصیه به خودداری یا امتناع از یک رفتار نادرست، نصیحت کردن، هشدار و اندرز دادن، راهنمایی کردن. به همین ترتیب در عهد عتیق نیز می‌خوانیم که:

«بی­‌نقشه، لشکر شکست می­‌خورد، اما از کثرت مشاوران، پیروزی حاصل می‌­شود» (امثال ۱۴:۱۱).

پرسش: وقتی شرایط من تغییر می­‌کند، خدا به من چه می‌گوید؟

پاسخ: ارزیابی درست، مستلزم داشتن حکمت است تا تشخیص دهیم آن شرایط بیان­گر اهداف خدا برای ما هست یا خیر و این نیازمند دعاست تا از خدا بخواهیم که قدرت تشخیص برای درک شرایط درست را به ما بدهد. اما نمونه­‌های زیادی از راهنمای شرایط در کتاب مقدس وجود دارند، یا باید به تغییر شرایط نیز دقت کنیم، اما تغییر شرایط فقط یک فاکتور در پروسۀ تصمیم­‌گیری محسوب می­‌شود و ما باید دعا کنیم خدا به ما حکمت دهد تا به چگونگی ارزیابی شرایط پی ببریم.

پرسش: چگونه بفهمیم کدام تمایلات قلبی من مطابق ارادۀ خدا هستند؟

پاسخ: به­‌طور کلی ایمان­‌داران مسیحی “از صمیم قلب مطیع آموزه­‌های خدا” می‌­شوند (رومیان ۱۷:۶) و من بارها و بارها دریافته‌­ام که برای مسیحیانی که در اطاعت از خداوند گام برمی­‌دارند، در ارتباط با او باقی می­‌مانند و پیوسته در دعا و مطالعۀ کتاب مقدس هستند، تمایلات قلبی آنها باید عامل مهم­‌تری در تشخیص ارادۀ خدا در شرایط خاص باشد. اما اجازه دهید واضح بگویم که تمایلات قلبی هر کسی تنها عاملی نیستند که باید مورد توجه قرار گیرند، بلکه منابع اطلاعاتی دیگری را نیز که در این مبحث آمده را باید در نظر گرفت.

پرسش: آیا تبعیت از وجدان یا قلبتان فقط چون ذهنی و شخصی است، گمراه­‌کننده نیست؟

پاسخ: باید بدانیم که حتی عوامل به ‌ظاهر عینی‌ترِ راهنمایی نیز می‌توانند ما را گمراه کنند. برداشت اشتباه از آموزه­‌های کتاب مقدس، ارزیابی اشتباه از خودمان و توانایی­‌هایمان یا اتکا به اطلاعات نادرست دربارۀ یک وضعیت، همگی می‌توانند گمراه­‌کننده باشند. تفسیر اشتباه تجربیات قبلی نیز می‌توانند ما را گمراه کنند. قطعا موعظه­‌ها (که می‌توانند اشتباه تفسیر شوند) و توصیه­‌های دیگران نیز می‌توانند ما را به بیراهه ببرند. کتاب‌­ها و مقالات نیز می­‌توانند گمراه­‌کننده باشند و گاهی سنت­‌های تاریخی کلیسا نیز باعث اشتباهاتی می‌­شوند.


۸ پرسش دربارۀ ارادۀ خدا

نویسنده : وِین گرودِم

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا