۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

پرسش: منظور از تبدیل یا نوکیشی چیست؟

پاسخ: کلمۀ “تبدیل” (تقلیب) در عهد جدید فقط یک‌­بار به کار رفته است (اعمال ۳:۱۵) و چندین کلمۀ مختلف برای تبدیل (تقلیب) استفاده می‌­شوند. اما ایدۀ همه یکی است. تغییر، هستۀ اصلی تبدیل یا نوکیشی است. این امر چه در تبدیل کردن دلار به یورو، حرکت توربین بادی به برق یا غیر مسیحی به مسیحی، صادق است. تبدیل شدن به یک مسیحی؛ یعنی باید تفکر و باورهای ما دربارۀ عیسی مسیح تغییر کنند و تبدیل به شخصی شویم که دیگر دشمن خدا نیست، بلکه فرزند محبوب خداست.

اما با بیان این موضوع، ایده‌­های زیادی در مورد انجام یک تبدیل واقعی دخیل هستند. این به مفهوم روی‌گردانی از چیزهایی است که قبلا دوست داشتید و نسبت به آنها وفادار بودید، آنچه کتاب مقدس “بت­‌ها” می­‌نامد و روی آوردن به خدا برای خدمت و اعتماد به اوست، که کتاب مقدس آن را “توبه” می‌نامد. اعتماد به او یعنی تکیه کردن به وعده­‌های بخشش و آشتی او از طریق انجیل عیسی مسیح، که کتاب مقدس آن را “ایمان” می‌­نامد. پس کسی که تبدیل شده است شخصی است که از گناهان خود توبه کرده و تنها به مسیح ایمان آورده است. اما از این هم فراتر است. کسی که تبدیل شده در حقیقت شخصی است که توسط روح‌­القدس از نو متولد شده و طبیعت جدیدی به او داده شده است، که خدا را دوست دارد و می‌خواهد او را خشنود کند؛ در واقع یک مخلوق جدید در مسیح است و در رستاخیزش با او زنده می­‌شود. کتاب مقدس این را “تولد دوباره” می‌­نامد. او کسی است که وفاداری و تابعیتش را تغییر داده و قلبش تازه شده است؛ یعنی دیگر شهروند قلمرو شیطان نیست و به پادشاهی خدا پیوسته است. تبدیل شدن به معنی متولد شدن در خانوادۀ خداست و دیگر نه بردۀ گناه، بلکه فرزند خدا شدن است. کتاب مقدس این را “فرزندخواندگی” می‌­نامد.

وقتی همۀ اینها را کنار هم بگذارید، به مفهوم تبدیل می‌رسید. کسی که خدا درون او را تغییر داده است و او این تغییر را از طریق زندگی متعهدانه به پیروی از عیسی به همگان اعلام می­‌کند و نشان می­‌دهد. کسی که تبدیل شده است، شاگرد است و شاگردان اطاعت می‌کنند، زیرا تبدیل شده‌­اند.

۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

پرسش: چه کسی مسئول تبدیل است، خدا یا افراد؟

پاسخ: پاسخ کوتاه این پرسش هر دو است. خدا مسئول تبدیل است و افراد مسئول تبدیل شدن. اما هر چند خدا و افراد هر دو نقش ایفا می­‌کنند، تبدیل، ابتدا کار خدا و سپس کار ماست.

ابتدا کار خداست چون کتاب مقدس می­‌گوید ما در گناهان خود مرده بودیم و ذاتا زیر غضب خدا، بردۀ گناه، دشمن خدا، جدا از قوم خدا و بدون امید در دنیا بودیم. ما دقیقا از جایگاه بی­‌طرفی و خنثی بودن آغاز نکردیم، قدرت و توانایی بسیار کمتری داشتیم. تغییر ما از سوی خودمان غیر ممکن است، مگر خدا ابتدا ما را از نو بسازد.

اما زمانی که خدا کار می­‌کند، هنوز هم کارهایی هست که ما باید انجام دهیم. ما باید توبه کنیم و ایمان بیاوریم. خدا به جای ما توبه نمی­‌کند و به جای ما ایمان نمی‌­آورد. توبۀ ما یعنی تغییر فکر و باور، تغییر عشق و وفاداری. یعنی باید جهت پرستش خود را کاملا تغییر دهیم. ایمان ما اعتماد شگفت­‌آور و شخصی به خدا برای عمل به وعده­‌هایش در مسیح است. این نشانۀ وابستگی به چیزی یا کسی بیرون از خود ماست. کار اول خدا یعنی تولدی دوباره امکان کار بعدی یعنی توبه و ایمان ما را فراهم می­‌سازد. او به ما عطای ایمان را می‌­بخشد (افسسیان ۸:۲)، به این طریق که ما را به عنوان مخلوقاتی نو در مسیح زنده می­‌کند که ذات او به سوی خدا بازمی­‌گردد؛ نه آنکه از او دور شود و او مایل است به خدا اعتماد کند، نه آنکه به او شک داشته باشد.

پرسش: آیا کسی که تبدیل شده است، می‌تواند نجاتش را از دست بدهد؟

پاسخ: اگر تبدیل ابتدا کار خداست تا حیاتی نو به ما بدهد و سپس کار خودمان است که با توبه و ایمان به آن پاسخ دهیم و در یک مخلوق جدید کاملا این کار عادی است؛ بنابراین کسی که تبدیل شده است، نجاتش را از دست نخواهد داد. اکنون که از یک مخلوق قدیمی به مخلوق جدیدی تبدیل شده است، دیگر نمی‌تواند دوباره همان مخلوقی شود که در گناهش مرده است.

اما این فقط یک نتیجه‌­گیری منطقی نیست. عیسی گفت: «گوسفندان من به صدای من گوش فرا می‌دهند؛ من آنها را می­‌شناسم و آنها از پی من می‌­آیند. من به آنها حیات جاویدان می‌­بخشم و به یقین هرگز هلاک نخواهند شد. کسی آنها را از دست من نخواهد ربود. پدر من که آنها را به من بخشیده از همه بزرگ‌­تر است. هیچ کس نمی­‌تواند آنها را از دست پدر من برُباید. من و پدر یکی هستیم» (یوحنا ۲۷:۱۰-۳۰). عیسی دو وعده می­‌دهد و آنها به دو جنبۀ توبه و تبدیل مرتبط هستند: «کار ما و کار خدا».

از یک‌سو، عیسی وعده می­‌دهد گوسفندانش صدایش را خواهند شنید و به دنبال او خواهند آمد. ماهیت ایمانِ نجات‌بخش آن است که به وعده‌­ها عمل می­‌کند. اگر نکند، ایمان حقیقی نیست. اما عمل می­‌کند، زیرا عیسی وعدۀ آن را می­‌دهد. حفظ ایمان نتیجۀ پایداری و تلاش بیشتر نیست، حفظ ایمان نتیجۀ وفاداری عیسی به وعده­‌هایش می‌­باشد.

از سوی دیگر عیسی به ما تضمین می­‌دهد که محکم دست ما را گرفته است و هیچ ­کسی آن­‌قدر قوی نیست تا بتواند این پیوند را پاره کند. به‌­علاوه پدر محکم به ما چسبیده است و هیچ کسی قادر نیست ما را از دستان او برباید. ما نباید نگران باشیم که پدر یا پسر نظرشان را تغییر دهند. آنها در تعهد خود برای بخشیدن یک حیات جاودان به تمام کسانی که صدای مسیح را می‌­شنوند و از او پیروی می­‌کنند، ثابت‌­قدم و متحد هستند.

ما نمی‌­توانیم درون یک نفر را ببینیم تا قلب او را ارزیابی کنیم تا بفهمیم آیا واقعا خلقتی نو در مسیح دارد یا خیر. تنها بر اساس آنچه می‌بینیم یا می­‌شنویم، می­‌توانیم نظر دهیم. یعنی گاهی کسانی که ظاهرا تبدیل شده‌­اند؛ دور از ایمان گام برمی‌­دارند، خداوندشان را انکار می‌­کنند و به زندگی گناه‌­آلود و بی‌ایمان خود بازمی­‌گردند. اما این برگشت از دین و خدا نشان نمی‌­دهد نجات از دست رفته باشد، بلکه ثابت می­‌کند که آنها هرگز تبدیل نشده­‌اند.

۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

پرسش: آیا تبدیل از اهداف بشارت است؟

پاسخ: بله و خیر. ما خبر خوب انجیل را پخش می­‌کنیم؛ چون می­‌خواهیم شاهد تبدیل مردم باشیم و می­‌دانیم هیچ کس بدون ایمان به مسیح نجات نمی‌­یابد. بنابراین بله، از جهتی هدف ما در بشارت، تبدیل است.

اما وقتی مفهوم تبدیل را بر اساس کتاب مقدس متوجه می‌شویم، می­‌فهمیم در نهایت نمی­‌توانیم کسی را تبدیل کنیم. این از حد توان ما بیشتر است. خدا باید وارد عمل شود و اگر خدا کاری نکند هیچ اتفاقی نمی­‌افتد.

بنابراین خدا برای تبدیل گناهکاران و نافرمان­‌ها به خادمین و قدیسین چگونه عمل می‌­کند؟ او به قدرت روح‌القدس از طریق موعظۀ انجیل این کار را انجام می‌دهد. روح‌­القدس تحت کنترل ما نیست، بلکه موعظۀ انجیل در اختیار ماست. بنابراین هدف ما (چیزی که مسئول آن هستیم) تبدیل نیست، بلکه انتقال جسورانه، شجاعانه و وفادارانۀ پیام نجات، هدف ماست. این موضوع پیامدهای بزرگی دارد. اگر هدف من به جای موفقیت، وفاداری باشد پس کمتر وسوسه می­‌شوم به روش‌­های فریبکارانه یا متقلبانه متوسل شوم تا به جواب برسم. اگر هدف من وفاداری باشد، پس نگران راستین بودن و درستی آن خواهم بود نه مرتبط بودن آن. اگر هدف من وفاداری باشد در عین حال می­‌خواهم متقاعد کننده نیز باشم؛ اما اگر متقاعد ­کننده نباشم، دل‌­سرد نمی‌شوم و اگر متقاعد کننده باشم، به خودم مغرور نمی‌­شوم. وقتی هدفْ وفاداری است، من آزاد هستم تا بشارت­‌دهنده‌­ای باشم که کمتر از یک مبشر کامل است و این بهتر از آن است که اصلا بشارت­‌دهنده نباشم.

۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

پرسش: کلیسا چگونه باید پاسخ کسی را بدهد که می­‌گوید تبدیل شده است اما مانند تبدیل­‌شده‌­ها زندگی نمی‌­کند؟

پاسخ: نشانۀ یک فرد مسیحی آن است که نه­‌تنها از گذشتۀ خود توبه کرده و ایمان آورده است، بلکه همچنان در زندگی خود به توبه و ایمان ادامه می­‌دهد. این ماهیت او به عنوان مخلوق جدید در مسیح است. یکی از اهداف کلیسا نشان دادن حقیقت و قدرت انجیل می‌باشد. دنیا به‌­راحتی می‌­تواند شخصی که به شباهت مسیح درآمده است را حذف کند. اما کار دشواری است اگر بخواهد همۀ شاگردان که به شباهت مسیح هستند را نادیده بگیرد.

وقتی کسی به کلیسا می‌­پیوندد، کلیسا به کل دنیا می­‌گوید اگر می­‌خواهید بدانید مسیحی کیست، به این فرد نگاه کنید. ما اعتبار و آبروی خودمان به عنوان پیروان مسیح را به او پیوند می‌­زنیم، زیرا فکر می‌کنیم که او همان شخص حقیقی است.

اما وقتی کسی می­‌گوید تبدیل شده است، ولی طوری زندگی نمی‌­کند که نشان­‌دهندۀ این تبدیل باشد، کل موضوع تضمین و شهادت گروهی را به خطر می‌­اندازد. ایمان­‌داری که اعتراف کرده اما به گناه ادامه می‌دهد و توبه نمی­‌کند معتقد است مسیح مردم را واقعا تغییر نمی‌دهد. این نشان می­‌دهد ثمرۀ روح برای تضمین نجات، لازم نیست. پس ایمان­‌داران داخل کلیسا و غیر ایمان­‌داران بیرون از کلیسا سردرگم می‌شوند که پیروی از عیسی به چه معناست یا آیا انجیل، واقعا درست است؟

عیسی و رسولان این موضوع را جدی گرفتند و به کلیسا دستور دادند عاشقانه و صبورانه در پی توبه باشند (متی ۱۸ و اول قرنتیان ۵). اما اگر توبه انجام نشود، پس کلیسا باید با محبت و امیدوارانه کسانی که توبه نکرده­‌اند را از کلیسا بیرون کند و همچون غیر ایمان‌­دار با او رفتار کند. این بدان معنا نیست که کلیسا آنها را به جهنم می‌­فرستد، چون وظیفۀ ما نیست، بلکه بدان معناست که کلیسا دیگر قادر نیست بر اعتراف آن فرد به ایمان مهر تأیید بزند و او را الگوی پیروی از عیسی بداند. هدف اصلی توبۀ آنها، شفافیت برای دنیا و هشدار خفیف به کلیسا است. انجیل اعلام می­‌دارد که عیسی نه­‌تنها می‌بخشد، بلکه مردم را تغییر می‌دهد، گاهی به‌آرامی اما مطمئنا همیشه است. اگر کسی اقرار به ایمان می‌کند حتما تغییر نمی‌کند، نه به این دلیل که انجیل کار نمی‌کند، بلکه چون خدا واقعا در زندگی آنها وجود ندارد.

۷ پرسش دربارۀ تبدیل یا نوکیشی (تقلیب)

پرسش: آیا کسانی که هرگز چیزی دربارۀ عیسی نشنیده‌اند، می‌­توانند رابطۀ درستی با خدا داشته باشند، بدون آن که تبدیل شوند؟

پاسخ: تعداد زیادی از افراد در آسمان خواهند بود که نام عیسی را در تمام عمر خود نشنیده­‌اند، هرگز به نام او تعمید نگرفته‌­اند و هرگز مسیحی نشده‌­اند. افرادی مانند ابراهیم، یوسف، داوود و حزقیال. اما هیچ کسی در آسمان نخواهد بود که روی زمین زندگی کرده باشد و به قدرت روح‌­القدس از طریق ایمان به وعده­‌های آشکار خدا، وعده­‌هایی که در عیسی مسیح و از طریق او محقق شدند، حیات نو نیافته باشد.

همۀ انسان‌­ها از آدم آمده‌­اند و همه در گناه و زیر لعنت خدا متولد شده‌­اند. برای رابطۀ درست با خدا، باید تازه و نو شویم. اینک که مسیح آمده است، از طریق پیام انجیل حیات نو یافته‌ایم. همان‌­طور که پطرس جسورانه اعلام نمود: «در هیچ کس جز او نجات نیست، زیرا زیر آسمان نامی دیگر به آدمیان داده نشده تا بدان نجات یابیم» (اعمال ۱۲:۴). بنابراین درست همان­‌طور که آزاد شده­‌ایم تا در بشارت وفادار باشیم، به سوی رسالت جهانی سوق داده می‌­شویم. خدا دنیا را با خودش آشتی می­‌دهد و این کار را از طریق انجیل پسرش انجام می­‌دهد. کار مقتدرانه و قدرتمند خدا در نوسازی قومش از طریق موعظۀ انجیل نه­‌تنها چیزی از انگیزۀ ما نمی­‌کاهد، بلکه به ما جسارت می‌دهد پیش برویم، پیام او را سخاوتمندانه بفرستیم و در دعا پایدار باشیم.

پرسش: اگر مطمئن نباشم که تبدیل شده­‌ام، چه می‌شود؟

پاسخ: به بسیاری افراد گفته شده است تضمین نجات، مبتنی‌­بر صداقت دعای آنهاست. برخی هم آموخته‌اند تضمین را فقط از راه تجربۀ معنوی یا دستیابی به نوعی تقدس، می‌­توان یافت. البته در این حرف کنایه­‌ای هم وجود دارد، جست­‌وجوی تضمین در این چیزها بر نگرانی شما خواهد افزود. از کجا می‌دانید دعای توبۀ شما واقعا صادقانه بوده است؟ چه کسی می‌­تواند بگوید چقدر تقدس کافی است؟ چه اتفاقی می­‌افتد اگر تجربۀ معنوی من کم‌­رنگ شود یا تغییر کند، از کجا بدانم ریاکارانه نیست؟

تنها یک مکان برای جست‌­وجوی اطمینان وجود دارد؛ تنها یک کار وجود دارد که اگر مطمئن نیستید تبدیل شده­‌اید، باید انجام دهید. در توبه و ایمان به مسیح بنگرید. این فقط شروع زندگی مسیحی نیست، بلکه کل زندگی مسیحی است. مسیح مردگان روحانی را زنده می‌­کند. زندگی همیشه خودش را آشکار می‌سازد. گاهی میان علف­‌های هرز گناهان خویش گیر افتاده‌­ایم و به‌­سختی نشانه‌های فیض حیات­‌بخش خدا را می‌بینیم. همین­‌جاست که موعظۀ انجیل در کلیسای محلی به کمک ما می‌­آید. از آنها بخواهید به درون شما بنگرند و بگویند در شما چه می‌بینند و به آنها بگویید در آنها چه می‌­بینید. شما با همدیگر مانند یک همکاری متقابل اطمینان‌­بخش هستید، یکدیگر را با شواهد فیض تبدیل­‌کنندۀ خدا که در زندگی توبه و ایمان پایدار نمایان می­‌شود، تشویق می­‌کنید.


نویسنده: مایکل لارِنس

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا