۵ پرسش دربارۀ هم‌جنس‌گرایی

۵ پرسش دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی

پرسش: اگر کتاب مقدس دربارۀ هم‌جنس‌گرایی خیلی کم صحبت می­‌کند، چرا مسیحیان اصرار دارند که دربارۀ آن بسیار صحبت کنند؟

پاسخ: دلیل این که کتاب مقدس مطالب نسبتا کمی در مورد هم­‌جنس‌گرایی می­‌گوید، آن است که تا حدی یک گناه غیر قابل بحث در میان یهودیان و مسیحیان باستان بود. هیچ مدرکی مبنی‌بر این که یهودیت باستان یا مسیحیت اولیه هر گونه اِبراز عمل هم‌جنس‌گرایی را تحمل می­‌کردند، وجود ندارد. کتاب مقدس چیزهای زیادی دربارۀ بت‌پرستی، ریاکاری مذهبی، بی‌عدالتی اقتصادی و پرستش کافران و بت‌­پرستان بیان می­‌دارد، زیرا آنها گناهان رایجی در میان قوم خدا در هر دو عهد بودند.

انبیا علیه هم­‌جنس‌گرایی ایرادی نمی­‌گرفتند، زیرا جوامع آن دوران، به ندرت مرتکب این گناه آشکار و فاحش می‌شدند. کتاب مقدس حتی در مورد هم­‌جنس‌گرایی، کمتر از حیوان­‌گرایی سخن می‌­گوید اما این باعث نمی‌­شود فکر کنیم حیوان‌گرایی نیز موضوع بی‌­اهمیتی است (یا حتی زنای محارم یا آزار جنسی کودکان یا ۵ گناه دیگری که کتاب مقدس آشکارا از آنها سخن می‌­گوید). شمارش تعداد آیات یا عناوین خاص بهترین راه برای تعیین جدی بودن موضوع این گناهان نیست.

با وجود تمام این موارد به نظر نمی­‌رسد کتاب مقدس در مورد موضوع هم­‌جنس‌گرایی سکوت کرده باشد. طبق شریعت موسی (لاویان) این گناه آشکارا محکوم شده است و در مهم‌ترین رسالۀ پولس (رومیان) به‌ عنوان نمونۀ بارز نافرمانی انسان قلمداد شده است. در دو رسالۀ دیگر او (اول قرنتیان و اول تیموتائوس) تعدادی از کارهای زشت و گناهان دیگر ذکر شده‌اند و این یکی از دلایلی است که خدا معروف‌ترین شهرها را نابود ساخت و در کتاب مقدس نام آنها برده شده است (سُدوم و عَمورَه).

حتی متون پیدایش، امثال، غزل‌ غزل‌ها، ملاکی، متی و افسسیان نیز همه‌ چیز را دربارۀ ازدواج نمی­‌گویند. وقتی که کتاب مقدس به شکل یک آیه از تعمید گرفتن به نیابت از مردگان (اول قرنتیان ۲۹:۱۵) آن هم به‌ شکل یک‌جانبه و بدون در نظر گرفتن تفسیر تاریخی صحبت می‌کند، حق داشتیم فکر کنیم این موضوعی نیست که زیاد روی آن درنگ کرده یا تعمق کنیم. شهادت کتاب مقدس دربارۀ هم‌­جنس‌گرایی هرگز مبهم و پوشیده نیست.

۵ پرسش دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی

پرسش: چرا عیسی هرگز دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی سخن نگفت؟

پاسخ: اصرار بر این که عیسی هرگز دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی سخنی نگفت، اصلا درست نیست. او نه‌­تنها بارها به گونه‌ای آشکار بر روایت خلقت از ازدواج به‌ عنوان پیوند مرد و زن در یک بدن (متی ۴:۱۹-۶؛ مرقس ۶:۱۰-۹) صحه گذاشت، بلکه گناه پورن (مرقس ۲۱:۷) همان کلمه‌­ای که شامل هر نوع گناه جنسی است را محکوم نمود. فرهنگ عهد جدید، کلمۀ پورن را این‌گونه تعریف می­‌کند: «مقاربت جنسی نامشروع، روسپی‌گری، بی‌عفتی و زنا». همچنین جیمز اِدوارد محقق عهد جدید می‌گوید: «در ادبیات یونان می‌­توان دید که پورن به هر عمل جنسی نامشروع شامل زنا، رابطۀ جنسی خارج از ازدواج، روسپی­‌گری و هم‌جنس‌گرایی اطلاق می‌­شود». در عهد عتیق پورن به هر رابطۀ جنسی خارج از ازدواج میان یک مرد و یک زن گفته می‌­شود که بر طبق تورات ممنوع است.

اجباری وجود نداشت که عیسی دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی موعظۀ خاصی داشته باشد، زیرا همۀ مخاطبین او می‌دانستند که در پنج کتاب اول عهد عتیق (تورات) هم‌جنس‌گرایی ممنوع شده است و آن را یکی از چندین مظهر گناه جنسی به ‌حساب می‌آورند که در واقع خط قرمز یهودیان است. به‌علاوه، هیچ دلیل دیگری وجود ندارد تا سخنان عیسی (که توسط افرادی به‌ غیر از خودش ثبت شده­‌اند) را معتبرتر از بقیۀ کتاب مقدس بدانند. او اقتدار جاودان عهد عتیق (متی ۱۷:۵-۱۸) را تأیید کرد و می­‌دانست شاگردانش جاهای خالی مفهوم حقیقی شخص و کار او را پر می­‌کنند ( یوحنا ۲۵:۱۴-۲۶؛ ۱۲:۱۶-۱۵؛ لوقا ۴۸:۲۴-۴۹؛ اعمال ۱:۱-۲).

کوین دی‌یانگ کتابی به نام “کتاب مقدس واقعا چه تعلیمی دربارۀ هم‌­جنس‌گرایی می‌دهد؟” به رشتۀ تحریر درآورده که برندۀ جایزه هم شده است. این کتاب مفید، مرجع ارزشمندی برای تعمق دربارۀ موضوع بحث‌برانگیز هم­‌جنس‌گرایی است و آموزه­‌های کتاب مقدس دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی را خلاصه کرده و به مخالفت‌های رایج مطرح­‌شده از سوی مسیحیان و غیر مسیحیان پاسخ می‌­دهد.

۵ پرسش دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی

پرسش: چرا سایر گناهان (مانند شکم‌­پرستی) به اندازۀ روابط جنسی جدی گرفته نشده‌­اند؟

پاسخ: آیا ما واقعا می­‌خواهیم بیان کنیم که یک گناه چندان مهم نیست فقط چون نسبت به یک گناه دیگر سهل‌انگار بوده‌ایم؟ اگر مسیحیان به اشتباه گناه توبه­‌نشدۀ شکم­‌پرستی را تحمل می­‌کنند، این موضوع بسیار حائز اهمیت است. گناه، باعث جدایی ما از خدا می‌شود. وقتی با آغوش باز از آن استقبال می‌­کنیم، آن را بزرگ می­‌داریم و از آن توبه نمی‌کنیم، پس خودمان را از بهشت و خدا دور کرده‌­ایم.

۵ پرسش دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی

پرسش: آیا قرار نیست کلیسا مکانی برای دل‌شکستگان باشد؟

پاسخ: بله و آمین. ما به بخشش نیاز داریم. همگی ما نیازمند فیض هستیم. کلیسا قرار است مملو از گناهکاران باشد. اما در اینجا تناقضی وجود دارد؛ عضویت رسمی در کلیسا درست مانند عضویت در آسمان، از گناهکاران پشیمان و تولد تازه یافته تشکیل می­‌شود. اگر انجیل را بدون دعوت به توبه موعظه کنیم، پس چیزی به‌ غیر از انجیل رسولان را موعظه می­‌کنیم. اگر آگاهانه به گناهکاران بی‌مبالات و توبه‌ناپذیر اجازه دهیم به ‌عضویت و خدمت کلیسا وارد شوند، روح آنها را فریب می­‌دهیم و خودمان را نیز در خطر می‌­اندازیم. اگر گمان می‌­کنیم مردم می‌­توانند بدون ترک گناه، منجی پیدا کنند؛ پس نمی­‌دانیم عیسی مسیح چگونه نجات‌دهنده‌ای است. جملۀ «بعضی از شما در گذشته چنین بودید» (اول قرنتیان ۱۱:۶)، دعوت پر از امید به تقدس برای گناهکارانِ جنسی و هر گناهکار دیگری است.

در زندگی، معدود مسائلی مهم‌تر از توبه وجود دارند. توبه به ‌حدی مهم است که اناجیل و رسولان و عهد عتیق به‌وضوح تصریح می‌کنند که شما بدون آن وارد بهشت نمی‌شوید. حزقیال گفت: «توبه کنید و از تمامی نافرمانی‌های خود بازگردید» (حزقیال ۳۰:۱۸). یحیای تعمیددهنده گفت: «توبه کنید چون پادشاهی آسمان نزدیک شده است» (متی ۲:۳). عیسی گفت: «توبه کنید و به این خبر خوش ایمان بیاورید» (مرقس ۱۵:۱) و پطرس گفت: «توبه کنید و تعمید بگیرید» (اعمال ۳۸:۲) و پولس گفت: «خدا به همۀ مردمان در هر جایی حکم می‌­کند توبه کنند» (اعمال ۳۰:۱۷).

بی­‌تردید کلیسا برای شکستگان و کسانی است که کامل نیستند. شکستگانی که از آنچه در درونشان می‌شکند، بیزارند و افراد ناکاملی که از عیب و کاستی خود دست کشیده‌اند. اگر افراد دارای تمایلات هم‌جنس‌گرایی برای توبه انتخاب شده‌اند، پس راه حل این نیست که موضوع ترک گناه از معادلۀ انجیل حذف شود، بلکه باید کوشید یک اجتماع کلیسایی ساخت که در آن مسیحیان در شاگردی خود، توبۀ مادام‌العمر را تجربه کنند.

۵ پرسش دربارۀ هم­‌جنس‌گرایی

پرسش: چگونه هم‌­جنس‌گرایی می‌تواند گناه محسوب شود اگر شخصی با این تمایلات متولد شده باشد؟

پاسخ: همۀ ما محصول عامل وراثت و محیط هستیم. همگی با تمایلاتی که نباید محقق شوند و اشتیاق به چیزهای غیر مشروع دست و ­پنجه نرم می‌­کنیم. ما به‌ عنوان مسیحی می‌دانیم قلب‌هایی فریبنده داریم (ارمیا ۹:۱۷). ما مردمانی سقوط‌کرده با گرایش به گناه و خودفریبی هستیم. ما نمی‌­توانیم بایدها را از آنچه هست، بیرون بکشیم. درک ما از اشتیاق و لذت یا خوشی و درد، اعتباربخشی به خودمان نیست. مردم شاید بدون تصمیم‌های آگاهانه دربارۀ خودشان جذب می­‌گساری، بی‌بند و باری یا از خود بی‌خود شدن، خود دل­‌سوزی یا رفتارهای گناه­‌آلود شوند.

اگر “بودنْ” گرایشات و تجربه‌های شخصی است، “بایدها” استقبال از آنها و عملکرد بر اساس آنها را تعیین می­‌کند، پس هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که چرا باید به دیگر گرایشات جنسی (مانند گرایش جنسی به کودکان، حیوانات یا دوجنسی‌ها، رابطۀ جنسی با چند نفر و یا بی‌عفتی) برچسب زده شود. ما به عنوان مخلوقاتی که به شباهت خدا آفریده شده‌­ایم، دارای ضوابط اخلاقی هستیم و در قبالِ کارها و شهوات جسمی خود مسئولیت داریم. پر واضح است گاهی به چیزهای اشتباهی تمایل پیدا می­‌کنیم. مهم نیست که ما فکر می­‌کنیم فقط یک­‌بار از یک طریق متولد شدیم، بلکه مهم این است که مسیح اعلام می­‌دارد ما از راه دیگری دوباره متولد می­‌شویم (یوحنا ۳:۳-۷؛ افسسیان ۱:۲-۱۰).


نویسنده: کوین دی‌یانگ

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا