۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

پرسش: چه رابطه­‌ای میان شریعت و فیض وجود دارد؟

پاسخ: شریعت و فیض به ‌عنوان دشمن رو در روی هم قرار گرفته‌­اند؛ در حالی ‌که در واقع دوست هم هستند. خدای عهد عتیق و عهد جدید در مقابل هم قرار داده شدند؛ در حالی‌ که یکی هستند. خدا تغییر نمی­‌کند. عدالت و شفقت او همواره با هم وجود دارند و فیض و شریعت نیز چنین هستند. همین‌جا است که فراموش­‌کار می­‌شویم. به ‌جای آن که گناهِ بی­‌شریعتی را مانعی بر سر رابطۀ خود با خدا بدانیم، همیشه خودِ شریعت را مانع می­‌بینیم. ما باور کرده­‌ایم قوانین مانع رابطه می­‌شوند.

پس آیا مسیحیت دربارۀ قوانین است یا دربارۀ روابط؟ ایمان مسیحی کاملا در مورد رابطه است. اما ایمان در عین‌ حال که شخصی است، اجتماعی نیز هست. ما در رابطه‌ای خاص با خدا نجات می‌­یابیم و از این رو با سایر ایمان‌داران وارد رابطه‌ای خاص می­‌شویم. مسیحیت دربارۀ رابطه با خدا و دیگران است و از آنجایی که این گفته کاملا درست است، مسیحیت بدون عذر و بهانه در مورد قوانین است، زیرا قوانین به ما می‌آموزند چگونه در این روابط زندگی کنیم، قوانین امکان ایجاد رابطه را فراهم می‌­سازند و تهدیدی برای آن نیستند.

۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

پرسش: وقتی شریعت خدا را به‌ جا می‌آوریم، چگونه در مقابل قانون‌گرایی می‌ایستیم؟

پاسخ: با دلایل عالی به مسیحیان یاد داده شده است که از قانون‌گرایی بترسند؛ یعنی این که بکوشند با اطاعت از شریعت به لطف خدا دست یابند. قانون‌گرایی به‌شدت تباه‌کننده است، نمونۀ آن را در فریسیان می­‌بینیم. اما با وجود اشتیاق ما به خودداری از قانون‌گرایی، گاهی فراموش می‌­کنیم شریعت به زیبایی در عهد عتیق و عهد جدید چقدر ارج نهاده شده است. نویسندۀ مزامیر می­‌گوید: «خوشا به حال کسی که در شریعت خداوند شادی می‌کند». گر چه قانون‌گرایی تباهی به ‌وجود می‌آورد، اما شریعت­‌گرایی فضیلتی مبارک است و نمونۀ آن مسیح است.

ما باید شریعت را دوست داشته باشیم زیرا عیسی را دوست داریم و عیسی شریعت را دوست داشت. بر خلاف باور رایج، فریسیان دوست­‌دار شریعت نبودند؛ آنها خودشان را دوست داشتند. به همین دلیل عیسی می‌گوید: «تا پارسایی شما برتر از پارسایی علمای دین و فریسیان نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان راه نخواهید یافت» (متی ۲۰:۵). قانون‌گرایی فقط پارسایی ظاهری برای جلب لطف و توجه است. قانون‌گرایی دوست داشتن شریعت نیست، بلکه خود نوعی بی‌قانونی است، که به‌خاطر اهداف خودش قانون را به کار می‌­گیرد.

۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

پرسش: شریعت چگونه ما را تشویق می‌کند؟

پاسخ: ده فرمان، کلام‌های تشویق‌کننده هستند که به ما امید و دل­‌گرمی می‌­دهند، امیدی که باعث می‌شود ما به‌درستی در جهت خدا و دیگران گام برداریم، امیدی که باعث رشد در تقدس خواهد شد. آنها برای ناامیدی داده نشدند، بلکه فقط برای شادمانی هستند. آنها کمتر از کلام زندگی نیستند.

اما به یک نکته توجه کنید: «آنها کلمات زندگی برای هر کسی نیستند». برای غیر ایمان‌داران، اطاعت از ده فرمان می‌تواند فقط نتیجۀ مرگ­‌بار قانون‌گرایی را به بار بیاورد. نویسندۀ عبرانیان به‌سادگی آن را شرح می­‌دهد: «بدون ایمان ممکن نیست بتوان خدا را خشنود ساخت» (عبرانیان ۶:۱۱). این کلمات و فرامین فقط به کسانی زندگی می‌­بخشند که از طریق ایمان به مسیح پیوسته­‌اند. اطاعت کامل مسیح از شریعت، بهای رابطۀ ما با خدا را پرداخته است. زندگی عیسی تمام کلام نبوت مزمور ۸:۴۰ را محقق ساخته است: «آرزویم انجام ارادۀ توست، شریعت تو در دل من است». کسی که در شریعت خدا شادمانی می­‌کند، آن را به کسانی می‌­دهد که به او اعتماد دارند تا آنها نیز در شریعت شادمانی کنند و تا خدا را خشنود سازند. با ایمان، با قدرت روح می‌توان خدا را خشنود ساخت.

۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

پرسش: شریعت­‌گرایی چیست؟

پاسخ: شریعت­‌گرایی به شباهت مسیح شدن است. برای اطاعت از شریعت باید شبیه مسیح شد. قانون‌گرایی خود‌عادل‌پنداری را می­‌سازد، اما شریعت­‌گرایی پارسایی را به بار می‌آورد. اطاعت از شریعت، ابزار تقدیس ایمان‌داران است. ما به مسیح قیام‌­کرده خدمت می­‌کنیم، «که خود را فدای ما ساخت تا از هر شرارت رهایی­‌مان بخشد و قومی برای خود طاهر سازد که از آنِ خودش باشند و غیور برای کار نیکو» (تیتوس ۱۴:۲).

قوم خدا کارهای خوب زیادی باید انجام دهند؛ نه از ترس تا لطف خدا را به‌ دست آورند بلکه از اشتیاق، زیرا از قبل فیض خدا را داریم.

۵ پرسش دربارۀ ده فرمان

پرسش: اطاعت واقعی چیست؟

پاسخ: اطاعتی که خدا را خشنود می‌­سازد، در قلب آغاز می­‌شود. ده فرمان در بیابان سینا روی سنگ حکاکی شد، اما قدرت نجات ما را نداشت. اینک در قلب‌های ما کنده‌کاری شده است و قادر است ما را متحول سازد. مدت‌های مدیدی است سنگ­‌نوشته‌های (لوح‌ها) موسی به تلی از خاک بدل شده­‌اند، اما زیبایی آن فرامین هنوز نسل‌به‌نسل در قلب‌های قوم خدا زنده هستند. ما همچون غریبانی در سرزمین بیگانه و هنوز بیابان­‌گرد هستیم. به‌ عنوان شهروندان مکانی دیگر، از این بیابان می­‌گذریم و پر از اشتیاق هستیم تا در شهری ماندگار شویم که پایدار است و طراح و سازنده‌­اش خداست.

ده فرمان گناهان ما را از بین می‌­برند. ده فرمان برای اعلام زندگی فراوان، ما را محکم و استوار می­‌سازند؛ تا از راه‌های باریک عبور کنیم و به سوی خانه برویم. در اورشلیم نو، دروازه­‌های بازگشت به خانه هرگز بسته نخواهند شد. روزی با شکرگزاری از این دروازه­‌ها خواهیم گذشت. باشد در آن روز بگوییم در شریعت خدا شادمانی کردیم. باشد بگوییم شادی را در تفکر، کلام و کارهایمان به یاد می‌آوریم.


نویسنده: جِن ویکین

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا