۴ پرسش دربارۀ عبادت­‌های اصلی خانواده

۴ پرسش دربارۀ عبادت‌­های اصلی خانواده

پرسش: شاگردی خانواده چیست؟

پاسخ: والدین گاهی با روش‌­های مهم و واضح اما بیشتر با روش‌­های جزئی و معمولی بر فرزندان خود تاثیر می­‌گذارند. ما والدین مسیحی از این تاثیرگذاری استفاده می‌­بریم تا در شناخت و پیروی خدا به آنها کمک کنیم. شاگردی خانواده یک رهبری فوق‌­العاده مهم و در عین حال معمولی است که والدین در خانواده‌های خود انجام می­‌دهند.

بسیار حائز اهمیت است زندگی­‌های خودمان را وقف هدایت و راهنمایی فرزندانمان کنیم تا پیروان و دوستان عیسی باشند. سه دلیل عمده برای این اهمیت وجود دارد. در درجۀ اول بسیار مهم است، چون خداوند سزاوار پرستش ماست. کاملا مشخص است هر شخص یا چیزی که زندگی ما حول آن می­‌چرخد، به­‌شدت ناکافی خواهد بود. دوم، خداوند این را از ما خواسته است. در کتاب مقدس بارها و بارها به صورت ضمنی و آشکار انتظاراتی مطرح شده‌­اند که خدا از ما می‌خواهد آنچه را که از او یافته­‌ایم را به نسل بعدی منتقل کنیم و روی نسل‌­های بعدی تاثیر بگذاریم. اگر خدا فرمان داده است، پس باید برای پیروان او در اولویت باشد و در نهایت، هیچ چیزی برای یک فرزند بهتر از نجات و رستگاری توسط عیسی نیست. به همین دلیل، هیچ راهی بهتر از تلاش و کوشش صادقانه برای هدایت یک روح جوان به سوی شناخت خداوند وجود ندارد.

درست به همان اندازه که شاگردی مهم است، بهترین کار آن است که بیشتر اوقات، شرایط به صورت روزمره و عادی پیش برود. امیدواریم در مواقعی تجربیات فوق‌­العاده­‌ای وجود داشته باشد که خانواده را با هم به سمت مسیح سوق دهد، اما اغلب و به‌­طور مؤثرتر، شاگردی خانواده از طریق تعاملات عادی و روزمره بین والدین و فرزندان صورت می‌گیرد. بهترین شکل شاگردی وقتی است که خواندن کتاب مقدس با هم، دعای با هم، یا گفت­‌وگوهای الهیاتی با هم، کاری عادی تلقی شود. این کارها زمانی عادی می­‌شوند که در کارهای روزمرۀ خانواده تنیده شده باشند. بهترین شکل رهبری معنوی در خانۀ مسیحی، آن است که همواره عادی، روتین و معمولی باشد.

۴ پرسش دربارۀ عبادت‌­های اصلی خانواده

پرسش: آیا خدا مرا مسئول نجات فرزندم کرده است؟

پاسخ: اگر نجات فرزندان به کیفیت پرورش و تربیت والدین بستگی داشت، پس ما هرگز شاهد نجات بچه­‌ای نمی‌­بودیم. هیچ ­یک از ما آن‌­قدر والدین عالی و کاملی نیستیم که فرزندانمان با تلاش و کارهای ما بتوانند عیسی را پیدا کنند. نجات یک فرزند فقط به‌­واسطۀ فیض از طریق ایمان است. به همین دلیل هیچ پدر یا مادری نمی­‌تواند به تلاش خود مباهات کند. تمام اعتبار و افتخار آن نصیب مسیح است و ما فقط افتخار دیدن آن را داریم.

این حقیقت هم ما را آزاد می‌­سازد، هم مسئولیتی به عهدۀ ما می‌­گذارد. ما را آزاد می­‌کند، چون می­‌توانیم مطمئن باشیم با وجود تمام تلاش‌­های والدین، هیچ فرزند بی‌ایمانی دلیلی برای شرمندگی یا خودآزاری والدین باقی نمی­‌گذارد. پدرها و مادرها نباید خودشان را به­‌خاطر فرزند سرکش و گمراه سرزنش کنند، بلکه باید همچنان به نجات او امیدوار باشند، زیرا هیچ موردی (یعنی هیچ شخصی) برای انجیل واقعا از دست رفته نیست. همچنین این امید، ما را آزاد می‌کند تا در زمانی که قلب فرزندمان به سمت خدا بازمی‌گردد، همراه او و برای او خداوند را عبادت کنیم. از آنجایی­ که در این پروسه شرکت می‌­کنیم اما هیچ افتخاری نصیب ما نمی­‌شود، واقعا و آزادانه می‌­توانیم خدایی را بپرستیم که سزاوار ستایش است، زیرا عزیزترین­مان را نجات داده است.

با این حال این دلیل که ما توانایی نجات فرزندانمان را نداریم، عذر و بهانۀ درستی نیست که در این راه تلاش نکنیم. این خود امتیاز و افتخاری است که خدا در عین این که خود نجات­‌دهنده است، والدین ناکامل را به مسیری دعوت کرده که از طریق آنها نقشۀ نجات خود را اجرا کند. با شاگردسازی در خانه­‌های خودمان در واقع صادقانه دانه‌­های حقیقت را می‌کاریم و آبیاری می‌­کنیم و اذعان می­‌داریم: «گر چه فقط خدا می­‌تواند آن را رشد دهد، اما در این مأموریت بزرگ که مسیح خودش به ما سپرده یعنی شاگردسازی در همه جا، مشارکت می‌­کنیم». منظور از “همه جا”، دور میز آشپزخانه، داخل ماشین، زمین بازی و هر جای دیگری است که خانواده در آنجا هستند.

۴ پرسش دربارۀ عبادت‌­های اصلی خانواده

پرسش: چگونه برای تعلیم خانواده‌­ام در مورد خدا آمادگی کافی پیدا کنم؟

پاسخ: برای این که به خانواده‌­تان در مورد خدا تعلیم دهید، نیازی نیست که حتما یک استاد الهیات یا پدر و مادری باشید که در دانشکدۀ الهیات درس خوانده است. هیچ پیش­‌نیاز تحصیلی لازم ندارید تا تبدیل به یک پدر یا مادر خداپرست شوید. شاگردی خانواده می‌تواند برای هر پدر و مادری به اندازۀ کافی دشوار و ترسناک باشد، چه برسد به کسی که با دانش، مطالعه یا تردیدهای شخصی خود هم دست و پنجه نرم می­‌کند. اگر خانواده‌­ای را تصور می‌کنید که دور آتش یا میزی نشسته‌­اند و شما سخنرانی پُرباری در مورد خدا می­‌کنید و خانوادۀ مخاطب شما درخواست سخنان بیشتری می‌کنند، پس وقت آن است انتظارات خود را از نو تعیین کنید.

شاگردی خانواده باید طوری باشد که کاملا به همراه یکدیگر وارد کتاب مقدس شوید، اما نیازی نیست رهبری حرفه­‌ای داشته باشید. نه­‌تنها منابع فراوانی وجود دارند که به رهبری عبادت و پرستش در خانه به شما کمک می‌کنند، بلکه می‌توانند به‌­سادگی خواندن بخشی از کتاب مقدس و سپس پرسیدن پرسش دربارۀ آن باشد: «آیا این درست است، چه چیزی را در زندگی خودمان و در خودمان تغییر می­‌دهد»؟

دقت کنید که خانواده را در گفت­‌وگوها وارد کنید. بهترین تعلیم آن است که فقط حرف نزنید. خانوادۀ شما فقط نیاز ندارند به آنها بگویید چه چیزی حقیقت است و چه چیزی نیست. وقتی دربارۀ پیامدهای حقیقت خدا در زندگی‌­شان پرسش‌های خوبی از آنها می­‌پرسید و همچنین نظر آنها را به این جلب می‌­کنید که طرح منحصربه­‌فرد آنها چه پیامدهایی در آنچه خدا آنها را بدان فرا خوانده است، برایشان دارد، حتما بهرۀ فراوانی خواهند برد.

در عین حال اگر مایلید در تعلیم و در مدیریت رفتار با برخی موارد تربیت/شاگردسازی مهارت پیدا کنید، این ایده بسیار عالی است که در این زمینه­‌ها رشد کنید. به ایجاد رابطه با یک مربی یا کسی که قبول دارید یا به مطالعۀ برخی منابع مربوط به تعلیم و تربیت فرزندان فکر کنید.

۴ پرسش دربارۀ عبادت‌­های اصلی خانواده

پرسش: چطور برای هدایت خانواده‌­ام برنامه‌ریزی کنم؟

پاسخ: به جای آن که به یک­‌باره دربارۀ کار دلهره­‌آور هدایت فرزند از تولد تا بزرگ­‌سالی فکر کنید، بهتر است آن را به چند دسته تقسیم کنید که چهارچوب ادارۀ خانواده را می‌­سازند و همچنین نقشۀ شما را به قطعات کوچک‌­تر تقسیم می‌­کنند. به این فکر کنید که برنامۀ شاگردی را به ۴ دسته تقسیم کنید: «الگوسازی، زمان، لحظات و نقاط عطف».

قدم زدن شما با خدا مهم‌­ترین جنبۀ نقشۀ شاگردی خانوادۀ شما است. پیش از آن که به هدایت پسران و دختران جوان فکر کنید، به این فکر کنید که خودتان فرزند پدر آسمانی هستید. به نظرتان ریتم اصول معنوی شخصی خودتان چگونه باید باشد؟ اگر متأهل هستید، جست­‌وجوی خدا چه همراه با همسرتان، چه خودتان به تنهایی چگونه است؟ البته، شما کامل نخواهید بود و فرزندانتان نیز به کامل بودن شما نیاز ندارند. پس خوب دقت کنید توبه برای شما چگونه به نظر می‌رسد. شما چگونه می‌­توانید نقص‌­ها و کاستی‌­های خودتان را در کنار خانواده داشته باشید و با پشتکار فراوان بکوشید از روحتان مراقبت کنید.

اگر شما به­‌طور صادقانه و شخصی از خدا پیروی می­‌کنید، اکنون زمان آن است که در مورد زمان‌­های مشخص و برنامه‌ریزی شده‌­ای فکر کنید که به عنوان یک خانواده دور هم جمع می­‌شوید تا عمدا در مورد زندگی انجیل خود صحبت کنید و آن را تجربه کنید. زمان شاگردی خانواده بر اساس نظم و ترتیب خانواده تعیین می‌­شود و فقط برای همین کار در نظر گرفته شده است. اگر بچه‌­هایتان کوچک هستند، شاید در کنار تخت آنها یا زمان صرف غذا بهترین وقت باشد. اگر بچه‌­های بزرگ­‌تری دارید، صرف یک صبحانۀ دسته‌جمعی زمان خوبی به نظر می‌­رسد. شاید برنامه‌­های فردی تعیین کرده باشید، اما قطعا وقتی بچه­‌ها بزرگ می‌شوند باید آنها را تغییر دهید. هر خانواده و همچنین هر یک از اعضای خانواده با هم متفاوتند، پس باید زمان‌­بندی­‌های شما انعطاف‌­پذیر باشند تا همه بتوانند خود را تطبیق دهند. اما صرف نظر از این که خانوادۀ شما چگونه است، باید در نظر بگیرید که چه زمانی روزانه، هفتگی یا ماهانه‌ می‌تواند برای شاگردسازی مشترک اختصاص داده شود.

وقتی ­که برای شاگردسازی به صورت روتین و اختصاصی زمان‌­بندی می‌­کنید، توجه داشته باشید چگونه می­‌توانید از لحظاتی که در تعاملات خانوادگی برایتان پیش می­‌آید، بهترین استفاده را ببرید. ما این را لحظات شاگردی خانوادگی می‌نامیم. آن لحظات، پراکنده و غیر قابل پیش­‌بینی هستند اما در کمک به کل برنامۀ شما حائز اهمیت می­‌باشند. شاید به این فکر کنید که به دنبال فرصت­‌های شاگردی در شرایط مختلف، از جمله تنبیه فرزند به­‌خاطر خراب­‌کاری، جشن گرفتن برای موفقیت او یا کمک به رفع شرایط احساسی مانند ترس، اضطراب، خشم یا شادی باشید.

اکنون که نقشۀ شما روند منظم و پیوسته‌­ای در پیش گرفته است، ارزش دارد زمانی را هم به چگونگی به کار بردن انجیل وفادار خدای­‌مان در اوج‌ها و فرودهای زندگی فرزندتان اختصاص دهید. ما این را “نقطۀ عطف شاگردی خانواده” می‌نامیم. چگونه نقاط عطفی ایجاد کنیم تا بزرگ‌­ترین لحظات زندگی ایمانی فرزندانمان را جشن بگیریم یا در هدایت آنها تا بزرگ­‌سالی به آنها کمک کنیم؟ چه چیزی در اختیارشان می‌گذارید تا به آنها یادآوری شود خدا چه چیزی به آنها داده است؟ علاوه بر این، پایین‌ترین نقاط هم فرصت‌های مهمی برای شاگردسازی هستند. مرگ، بدرفتاری، فراق و سایر حوادث آسیب­‌زننده هنوز نقاط عطفی هستند که به شما فرصت می­‌دهند خدای استوار و مهربان را به یاد فرزندانتان بیاورید.


نویسنده: آدام گریفین

سایر مقالات

مقالات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا