آیا مسیحیت مخالف علم است؟

آیا مسیحیت مخالف علم است؟
آیا مسیحیت مخالف علم است؟ نه اینطور نیست. علم، شاخهای از مطالعات است که به دنبال مشاهده، کشف و شناخت ماهیت و اصول حاکم بر جهان و دنیای ما و خود ماست. نتیجۀ این روند، دستهبندی نظاممند دانش با هدف پیشبینی و دستکاری رویدادها بر اساس قوانین طبیعی کشفشده است.
علم به طور چشمگیر و فوقالعادهای زندگی ما را شکل داده است. امروزه ما به خاطر علم، دانش پزشکی بزرگی داریم. ما میتوانیم با جتها، اتومبیلها و قطارها در مسافتهای طولانی سفر کنیم. میتوانیم رودخانهها را مهار کنیم، طوفانها را پیشبینی کنیم و از قدرت اتم استفاده کنیم. با برداشتن گوشی تلفن میتوانیم تقریبا با هر کسی در دنیا صحبت کنیم. میتوانیم از تلویزیون، همه جای سیارۀ خود را ببینیم و حتی به سطح ماه و مریخ نگاه کنیم.
درست همانند دریچۀ عظیمی که باز شده است، فناوریِ شگفتآورِ کمک، پیشرفت، آرامش، سرگرمی، امنیت، پرسشهای پاسخ داده شده و امید که از آن جاری میشوند. دیگر نباید با دستهایمان روی زمین کشت و کار کنیم، برای آبیاری محصولات دعا کنیم باران حیاتبخش ببارد، تابع هوی و هوس طبیعت باشیم، هنگام بیماری بدون کمک بمانیم. در حقیقت، علم برای بسیاری تبدیل به یک خدای جدید شده است.
بشر، پیش از آنکه برای توضیح ناشناختهها به علم متوسل شود، به مذهب روی آورده بود. تاریخ پر از داستانها، نوشتهها و تاثیرات باورهای مذهبی بر کل جوامع است. در سراسر دنیا، معابدی به خدایان مختلف اختصاص داده شده بودند؛ اگرچه علم در تمام سرزمینها جایگزین مذهب نشده است، اما دلیل منطقی موجهی برای انکار حاکمیت خدا ارائه میدهد. تکامل مثال خوبی است.
وقتی جامعهای در کنترل آیندۀ خود قدرتی ندارد و نسبت به عوامل طبیعت آسیبپذیر است، به چیزی روی میآورد که آن را تحت کنترل دارد: خدا (خدایان). در تمام نظامهای مذهبی، دعا را به امید جلب رضایت و متقاعد کردن خدا (خدایان) برای کمک در هنگام نیاز پیشنهاد میکنند. اما اکنون که میتوانیم به جای باران خودمان زمینها را آبیاری کنیم، برای شفای بیماری دارو تجویز کنیم، برای محافظت از خانه اسلحه داشته باشیم، و برای رفع کسالت ذهن و قلب تلویزیون ببینیم، پس نیاز به خدا و الوهیت، جای خود را به نیاز به کسب درآمد برای به دست آوردن مزایای فناوری مانند آسایش، اوقات فراغت و امنیت داده است. دنیا نوع جدیدی از مذهب را ارائه میدهد: علم. دانشمندان، شبانهای دنیا و عامۀ مردم اعضای آن هستند.
علم برای یک مسیحی به چه معناست؟

از نظر مسیحیان، علم صرفا شاخهای از کشفیات است که دانش تنیدهشده در ساختار جهان توسط خالقی مقتدر، قادر مطلق و عالم همهچیزدان را دستهبندی و کشف و مورد استفاده قرار میدهد. علم پایان همه چیز نیست، بلکه صرفا یکی از ابزاهایی است که بشر توسط آن خدا را جلال میدهد. چرا که خدا همۀ اینها را آفریده است. او گنجینههای شکوه ترسناک خود را در همین جهانی که ما زندگی میکنیم، پنهان کرده است. قدرت اتم، انرژی، جِرم، زمان و غیره همگی آفریدههای خدا هستند و بنابراین تحت اختیار او قرار دارند. هرچه مسیحیان اینها را بیشتر یاد بگیرند، بیشتر خدا را جلال میدهند. علم باید تسلیم و مطیع او باشد نه برعکس. علم جایگزین خدا نیست و هر مسیحی باید این را بداند.
آیا کتاب مقدس و علم با هم مغایرت دارند؟
جایی که سایر کیهانشناسیهای موجود در مذاهب، جهان را سوار بر پشت یک لاکپشت و زمین را نتیجۀ نبرد میان خدایان میدانند، مکاشفۀ کتاب مقدس کاملا مطابق علم است. این بدین معنا نیست که کتاب مقدس توسط علم توجیه میشود، برعکس این علم است که توسط کتاب مقدس توجیه میشود. به موارد زیر توجه کنید:
- گرد بودن شکل زمین. «اوست که بر بالای دایرۀ زمین نشسته است، و ساکنان آن به ملخ میمانند. اوست که آسمانها را چون پرده میگستراند، و همچون خیمهای به جهت سکونت پهن میکند» (اشعیا 22:40).
- زمین در نیستی معلق است. «شمال را بر خلاء میگستراند، و زمین را بر نیستی میآویزد» (ایوب 7:26).
- ستارگان بیشمارند. «و ابرام را بیرون برده، گفت: “به سوی آسمان بنگر و ستارگان را بشمار، اگر بتوانی آنها را بشماری!” آنگاه به ابرام فرمود: “نسل تو نیز چنین خواهد بود”» (پیدایش 5:15).
- وجود درهها در دریاها. «آنگاه مجراهای دریاها نمایان شد، و بنیان جهان آشکار گردید، از نهیب خداوند و از وزش باد بینی او» (دوم سموئیل 16:22).
- وجود چشمهها و آبفشانها در دریاها. «در سال ششصدم از زندگی نوح، در روز هفدهم از ماه دوم، آری، در همان روز، همۀ چشمههای ژرفای عظیم فوران کرد و پنجرههای آسمان گشوده شد» (پیدایش 11:7؛ همچنین پیدایش 2:8 و امثال 28:8 را ببینید).
- وجود مسیرهای آبی دریایی (جریانهای اقیانوسی) در دریاها. «ای یهوه، خداوندگار ما، چه شکوهمند است نام تو در سرتاسر زمین! تو جلال خویش را بر فراز آسمانها گسترانیدهای… پرندگان آسمان، و ماهیان دریا را؛ و هر آنچه را که از راه دریاها میگذرد» (مزامیر 1:8 و 8).
- چرخۀ آب (هیدرولوژیکی). «آبها را در ابرهای خود میپیچد، اما ابرها زیر بار آنها شکافته نمیشوند» (ایوب 8:26). «قطرات آب را بالا میکشد، و از بخار آنها باران میچکد، که ابرها آن را فرو میبارند، و به فراوانی بر آدمیان فرو میریزد» (ایوب 27:36-28). «باد به جانبِ جنوب میوزد، و به سوی شمال دور میزند؛ دور زنان، دور زنان میرود، و بر مدار خود، به جای نخست بازمیگردد. نهرها جملگی به دریا جاری میشوند، اما دریا هرگز پر نمیشود، بلکه نهرها به جایی که از آن جاری شدند، دوباره بازمیگردند» (جامعه 6:1-7).
- مفهوم گشتاور. «تو از قدیم بنیان زمین را نهادی، و آسمانها صنعت دستان توست! آنها از میان میروند، اما تو برجا میمانی! آنها همه چون جامه مندرس خواهند شد! مانند لباس جایگزینشان خواهی کرد، و از میان خواهند رفت» (مزامیر 25:102-26).
- ماهیت سلامت، بهداشت و بیماری. لیست این قسمت آنقدر طولانی است که در این صفحه جای نمیگیرد. لاویان فصلهای 12 تا 14 از مراجع آن هستند.
جز او خدایی وجود ندارد
لازم است مسیحیان دقت کنند که علم بهزور جایگاه اقتدار و شکوهی که تنها متعلق به خداست را نگیرد. اگر مسیحی هستید باید به خاطر داشته باشید که خدا بهتنهایی خداوند است و او جهان را اینجا برقرار ساخت. ما به خاطر اوست که اینجاییم، باشد که او را جلال دهیم و خشنود سازیم، تا ابد (اول قرنتیان 9:1). به جز او خدایی نیست (اشعیا 6:44 و 8). اما… آیا شما به علم به عنوان امید، امنیت و شبکه ایمنی خود نگاه میکنید؟ آیا درست پس از آنکه در علم شکست خوردید، یا درست پس از آنکه دارو به شما جواب نداد یا آرامش شما به خطر افتاد، به خدا پناه میبرید؟ آیا تلویزیون همچون عروسکی است که وقت و انرژی خودتان را برای آن به هدر میدهید؟ آیا لذت حاصل از فناوری که فرزند علم است، ثمرهای است که بیشتر از خدا در پی آن هستید؟ وابستگیتان به چیزهای دیگر چقدر جایگزین وابستگی شما به خدا شده است؟
علم، آفرینش خداست و خدا حاکم بر همه چیز است.
به قلب خود بنگرید و ببینید کدام یک روی تخت پادشاهی نشستهاند.
آیا مسیحیت مخالف علم است؟




