۶ پرسش دربارۀ دعا

پرسش: دعا نکردن نشانۀ چیست؟

پاسخ: هر جا دعا حضور داشته باشد؛ یعنی چیزی می­‌گوید، صحبت می‌­کند و فریاد می‌­زند. به کلیسا یاد می‌­دهد ما واقعا به خداوند نیاز داریم. جایی‌ که دعا نیست، این فرضیه تقویت می‌شود که ما بدون خدا مشکلی نداریم. دعای گاه‌به­‌گاه به کلیسا نشان می­‌دهد فقط در مواقع خاص به خدا نیاز داریم، تحت شرایط خاص نه همیشه. به کلیسا یاد می­‌دهد کمک خدا موقتی است و فقط گاهی به آن نیاز داریم نه همیشه. باعث می­‌شود کلیسا بر این باور باشد کارهای زیادی را می‌توانیم بدون کمک خدا انجام دهیم و فقط وقتی مزاحم او می‌­شویم که دچار دردسر و شرایط بسیار دشواری شده­‌ایم.

پرسش: چرا به دعای گروهی نیاز داریم؟

پاسخ: دعا برای مسیحیان مانند اکسیژن است. ما را زنده نگه می‌­دارد. بنابراین دعا منبع زندگی برای جامعۀ مسیحی است. هر آنچه برای افراد باشد، برای کل کلیسا نیز هست، دعا نَفَس است. بسیاری از گِردهمایی‌ها، درست مانند افرادی هستند که دور هم جمع می‌­شوند تا به شکل گروهی تنفس کنند. به همین دلیل به نظر می‌­رسد مردم انرژی چندانی برای زندگی مسیحی ندارند. اما تنفس گروهی چیزی است که کلیساهای ما به آن نیاز دارند.

هیچ چیز مانند دعا ما را فروتن نمی­‌سازد. وقتی دعا می­‌کنیم، به یاد می­‌آوریم که دعا مانند هیچ ‌یک از اصول دنیا نیست که برای کسب نتایج عالی به تمرین زیاد و استعدادی تاثیرگذار نیاز داشته باشد. اگر کسی انتظار دارد برای نواختن یک ساز موسیقی به او جایزه و پاداش بدهند، پس ابتدا باید با سال‌ها تمرین و تجربه به سطحی از تخصص برسد. نتایج بزرگ از برنامه­‌ای طاقت­‌فرسا و بلند مدت نشأت می‌گیرند.

پرسش: اگر دعاهای ما شیوا نباشند، چه می‌­شود؟

پاسخ: اگر دعا همچون نفس کشیدن است، پس ربطی به تخصص ما ندارد. دعا دربارۀ تجربۀ ما از قدرت کسی است که به او دعا می­‌کنیم. دعا در مورد انتظارات بزرگ ماست که در ما رشد می­‌کنند، وقتی خدایی را تجربه می­‌کنیم که صدای ما را می‌شنود و به ما پاسخ می‌­دهد. ما نیازی به کارشناسان نداریم و این جای بسی امیدواری و دل­‌گرمی برای کلیساهای پر از اعضا و شبانانی است که احساس می‌کنند تازه‌­کار هستند. من زیبایی دعاهای ضعیفی را تجربه کرده‌­ام که با منجیِ مشتاق ملاقات می‌­کنند.

پرسش: آیا دعا همیشه همه چیز را درست می­‌کند؟

پاسخ: تصور کنید دعا نسخۀ خدا برای زندگی در دنیای سقوط‌کرده است. این نسخه مانند هر نسخۀ دیگر عمل می­‌کند. فکر کنید به یک بیماری مبتلا شده‌­اید و نسخه‌­ای برای آن تجویز شده است. شاید مطب پزشک را فقط با یک برگه کاغذ ترک کنید. اما درون شما چیزی تغییر می­‌کند. چه چیزی سبب می‌شود لبخند بزنید با آن که هنوز دچار بیماری حاد هستید؟ شرایط شما هنوز تغییری نکرده است. پس پاسخ فقط یک کلمه است: «امید». نسخۀ پزشک برای شما دارو نیست. بلکه فقط شما را به دارو وصل می‌­کند. شما هنوز مبتلا به بیماری هستید اما نسخۀ پزشک به یادتان می­‌آورد که بیماری شما موقتی است، زیرا راه حلی یافته‌­اید. دعا مانند یک نسخه از نگرانی شما می­‌کاهد، حتی پیش از آن که اقدامی انجام دهید. ما همیشه به خدا نیاز داریم و شادی ما پیش از هر چیز از عیسی نشأت می‌­گیرد.

پرسش: چه چیزی دعا نیست؟

پاسخ: گر چه دعا چیزی بیش از یک مکالمۀ معمولی با خالق است، اما فراتر از آن است که بخواهیم خدا را وادار به انجام و پذیرش کاری کنیم. ما نمی‌­توانیم چیزی را به خدا بقبولانیم. او بسیار قوی است. ما نمی‌­توانیم چیزی را با خدا مبادله کنیم، درست همان‌طور که دختر کوچکمان نمی­‌تواند چیزی را با ما مبادله کند (زیرا دخترمان خودش چیزی که ما می‌خواهیم را ندارد). ما نمی‌توانیم چیزی را به زور از خدا مطالبه کنیم، زیرا غیر ممکن است بتوان برای کسی که به چیزی نیاز ندارد، قلدری کرد.

پرسش: دعا برای چیست؟

پاسخ: طبق تعالیم عیسی وقتی دعا می‌­کنیم، به یاد می‌­آوریم خدا حضور دارد و او شخص با ارزشی است، بسیار با ارزش­‌تر از مشیت او. خدا دستور کار را تعیین می­‌کند و این برای ما بهترین است. بنابراین وقتی با هم دعا می‌­کنیم، او ما را در جمعی قرار می­‌دهد که اعتراف می­‌کنیم بر حسب شرایط به او وابسته نیستیم. ما همواره به خدا نیاز داریم و شادی ما پیش از هر چیز از حضور عیسی نشأت می­‌گیرد، بدون توجه به مادیاتی که از این طریق به ­دست می­‌آوریم و می­‌دانید این به چه معناست؟ هنگامی­ که این حقیقت از طریق دعا در بطن قلب ما استوار می‌­شود، خدا با مهربانی خود به ما تجربۀ بزرگ‌تری از حضورش را عطا می­‌کند.


نویسنده: جان اونو وچکوا

سایر مقالات

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا