گفتار گناه‌آلود

این بخش «گفتار گناه‌آلود» را دومین پلیدی می‌داند و با استناد به رسالهٔ یعقوب تأکید می‌کند که زبان، برخلاف دیگر مخلوقات، عضوی سرکش است که تنها خدا قادر به مهار آن است. نویسنده با وجود احتمال رنجش مخاطب، از سر وفاداری به خدا هشدار می‌دهد که زبان می‌تواند هم ویرانگر باشد و هم خدمتی آسمانی؛ ازاین‌رو باید از فرصت هم‌زیستی برای مهار گفتار، تربیت یکدیگر، انتقال رحمت و جلال دادن خدا بهره برد.