اول تیموتائوس ۱۲:۲ چه چیزی را تعلیم می‌دهد؟

اول تیموتائوس ۱۲:۲ چه چیزی را تعلیم می­‌دهد؟

کاربرد اول تیموتائوس ۱۲:۲ در محیط کلیسای محلی کار دشواری است:

“زن را اجازه نمی­‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلط شود، بلکه باید آرام باشد”.

پولس دقیقا اجازۀ چه کاری را نمی‌­دهد؟

البته برخی تصور می­‌کنند پولس اول تیموتائوس را ننوشته است و بنابراین این‌طور نتیجه­‌گیری می‌­کنند که این جمله هم‌تراز با نوشته‌های رسولان نیست. برخی دیگر آن را در تضاد با غلاطیان ۲۸:۳ می­‌دانند: «دیگر نه یهودی معنی دارد نه یونانی، نه غلام نه آزاد، نه مرد نه زن، زیرا شما همگی در مسیح عیسی یکی هستید» و اعلام می‌­دارند برای خدمت در کلیسا جنسیت معنایی ندارد.

اما فرض کنید یک زن خداشناس و دین‌دار در یک کلیسای مکمل­‌گرا (کلیسایی که فقط مردان را واجد شبانی می­‌داند) به اول تیموتائوس ۱۲:۲ نگاه می­‌کند و با تعجب می‌گوید: «یعنی چه که من اجازه ندارم تعلیم بدهم یا بر مرد اقتدار داشته باشم»؟ نتیجه برای او چیست و چرا؟ بهتر است این پرسش در ارتباط با آیۀ ۱۰ و ۱۱ پرسیده شود، “زنانی که مدعی خداشناسی و دین‌داری هستند، باید در آرامی تعلیم گیرند”، این یعنی به آنچه کتاب مقدس تعلیم می‌­دهد، عمل شود. من معتقدم “تعلیم یا اعمال قدرت بر مرد” روشی بود که پولس بدان‌ وسیله مسئولیت‌های یک شبان کلیسا را برای همکار قدیمی‌­تر و جوان‌تر خود تیموتائوس توضیح می‌داد: ۱- تعلیم از طریق توضیح کامل و وفادارانه به کتاب مقدس، درست به همان روشی که عیسی شاگردانش را خوراک داد. ۲- نظارت و شبانی خیرخواهانه به همان روشی که عیسی از پیروانش مراقبت کرد و رهبران اولیۀ کلیسا از او تقلید کردند (اول پطرس ۱:۵-۵).

بررسی مختصر کاربرد اول تیموتائوس ۱۲:۲ نمی‌­تواند شرح کامل این متن را در چهارچوب خودش بازگو کند. من متعهد شده‌­ام در هر جای دیگری (نامه­‌های تیموتائوس و تیتوس) و در هر مقالۀ دیگری در این سایت به چنین مباحثی بپردازم، از ‌جمله مخالفت‌های گاه‌به‌گاه منتقدین برابرگرایان (کسانی که معتقد به برابری زن و مرد در نقش‌های کلیسایی هستند). حتی چنین شرح کاملی هم شاید پاسخ‌های قانع‌­کننده به پرسش‌های بالا را نداشته باشد. هیچ متن دشواری از کتاب مقدس حاوی توضیح کامل استدلال‌های خودش نیست. آیات بر هر آنچه مهر تأیید بزنند، بخشی از مجموعۀ بزرگ‌تری خواهد بود که مفهوم آن آیه را روشن می‌­سازد.

با توجه به متن اول تیموتائوس ۱۲:۲ می‌­توان متوجه شد که چگونه به زنان خداشناس و دین‌دار تعلیم داده شده است، یعنی زنی که به فراخوان انجیل برای اعتماد به مسیح، پاسخ داده است و زندگی خود را وقف جلال خدا کرده است. چیزهای زیادی در این متن است که او را به جست­‌وجو و پرهیز تشویق می‌کنند.

اول تیموتائوس ۱۲:۲ چه چیزی را تعلیم می­‌دهد؟

آنچه زنان خداشناس و دین‌دار را به پیگیری تشویق می‌کند

در مورد پیگیری حداقل باید به چند مورد زیر توجه کرد:

۱- او باید حق کرامت کامل زنان را در کنار مردان تأیید کند (پیدایش ۲۷:۱).

۲- او باید قبول کند تمایزات جنسی دارد که مکمل مرد است (پیدایش ۱۸:۲) و این که پیشرفت نژاد بشر را بر طبق ارادۀ خدا از طریق تولید مثل ممکن می­‌سازد (پیدایش ۲۸:۱).

۳- او باید ورود گناه به این دنیا همراه با پیامدهای تنبیهی (و در نهایت نجات و رستگاری) برای زنان و مردان را اعلام کند (پیدایش ۱۴:۳-۱۹).

۴- او با آگاهی از گناه شخصی و جمعی باید در آمدن مسیح همان مژدۀ شادی را ببیند، که اجدادش در ایمان به انبیا زنی مانند الیزابت و حنّا دیدند (لوقا ۱-۲).

۵- با توبه از گناهان و ایمان به پیام انجیل (مرقس ۱۵:۱)، او باید در کنار مشتاقان عیسی جایگاه خودش را پیدا کند، درست مانند بسیاری از زنان که از عیسی و دوازده حواری او حمایت کردند (لوقا ۳:۸) و شاهد به صلیب کشیده ­شدن عیسی بودند (مرقس ۴۰:۱۵-۴۱)، اولین کسانی بودند که شهادت دادند رستاخیز او را دیده‌­اند، علی­‌رغم شک ­و­ تردید رسولان (لوقا ۱:۲۴-۱۱) در کار و زندگی کلیسا با پشتکار زیاد مشارکت کردند. (برای مثال، رومیان ۱۶ پر است از نام‌هایی مانند فیبی، پریسکیلا، مریم، مادر روفُس، تریفینا، تریفوسا و یولیا).

در سراسر عهد جدید، بینش برای اعتقاد و جهت‌گیری کلیسا هرگز از مردانِ جدا از زنان سرچشمه نگرفت. به‌ عبارت دقیق‌تر رهبرانی همچون عیسی و پولس دوشادوش زنان زحمت کشیدند، هوشمندی آنها را تصدیق کردند و ساختارهایی ایجاد کردند که سهم آنها را در اثربخشی انجیل در کلیسا و خارج از آن در تمام دنیا به حداکثر رساند.

۶- و بالاخره او باید همان نظم کلیسا را تأیید کند که در انتخاب دوازده رسول و انعکاس سیاست رسولانه (در سراسر عهد جدید) توسط عیسی دیده می­‌شود، او مردان خداشناس و دین‌دار را به مقام شبانان معلم و ناظر منصوب کرد، نه زنان را و همین ما را به اول تیموتائوس ۱۲:۲ می­‌رساند.

زنان خداشناس و دین‌دار (۱۰:۲) فرا خوانده شدند تا خودشان را وقف یادگیری در جایگاه پرستش کنند (۱۱:۲). او تعلیم شبانی (آموزش) و نظارت (اعمال اقتدار) را پیشنهاد نمی‌­کند. با ‌این‌ حال، زنان و همسران خداشناس و دین‌دار در کلیسا حداقل باید بتوانند از راه‌های طبیعی به مراقبت شبانی از کلیسا بپردازند.

مردان منصوب­‌شده، مسئولیت خاصی در بین اعضای کلیسا دارند و آنها از حکمت زنان کلیسا بهره‌­مند می­‌شوند. اگر بین شبانان و زنان روابط سالمی وجود داشته باشد، این برادران به نگرانی‌های زنان توجه می­‌کنند و آنها را در دعا و خدمت و اقدامات رهبری خود جای می­‌دهند. در حقیقت آنها را در قلب خود جای می­‌دهند.

وقتی این کار را نمی­‌کنند؛ یعنی مشکلی وجود دارد و لازم است تغییراتی داده شود. این تغییرات می‌توانند شامل موارد زیادی باشند، از جمله: روش‌های بهتر شبانی و احیاء روحی و معنوی، آماده‌سازی شوهران و همسران برای دنبال­ کردن پویایی‌های خداپسندانه در ازدواجشان و سایر اقداماتی که پیوندهای زنانه-مردانه را در کل کلیسا سم­‌زدایی و تقویت کنند.

اول تیموتائوس ۱۲:۲ چه چیزی را تعلیم می­‌دهد؟

زنان برای پرهیز از چه چیزهایی تشویق می‌شوند؟

اول تیموتائوس، زنان خداشناس و دین‌دار را به پرهیز از چه چیزی تشویق می‌­کند؟ به‌طور مستقیم در دنیای امروزِ غرب، زن باید از اصرار بر دلخوری و رنجش خود از جایگاهی که مردان به آن فرا خوانده و برای اشتغال به آن آماده شده­‌اند، پرهیز کند.

او باید در پی آن باشد که سهم مشارکت خود در دستور شاگردی همۀ مسیحیان را به حداکثر برساند (متی ۱۹:۲۸-۲۰). در‌ عین‌ حال باید از وظایف مربوط به تعلیم شبانی مانند شرح کامل کتاب مقدس و پند و هشدار اجتناب کند. او نباید به جمع کلیسا چیزی را موعظه کند. او نباید در نظارت شبانی مردان به هر شکلی که در ساختار کلیسای اوست، دخالت کند. زنان هوشمند که به خدمت شاگردی فرا خوانده شده‌اند، زنان دیگری را خواهند یافت که به مراقبت و تاثیر آنها نیاز دارند.

این، رهبری زنان را در بخش‌های اداری و اجرایی کلیسا نفی نمی‌­کند، اغلب تمام کارکنان شبانی از نظر لجِستیکی[۱] توسط نبوغ سازمان‌یافتۀ یک مدیر زن هدایت می‌شوند. اما مدیر کلیسا، شبان کلیسا نیست، ممکن است نقش‌های آنها در هم تنیده شوند، اما نباید ادغام یا معکوس شوند.

اول تیموتائوس ۱۲:۲ چه چیزی را تعلیم می­‌دهد؟

بخش‌های تداخل­‌یافته اما غیر هم‌­سان خدمت

بسیار سخت و غیر منطقی است که در یک بحث مختصر، دقیق و جامع باشیم. روش‌های فرقه‌ای و پویایی اعضای کلیسا تفاوت زیادی با هم دارند، طوری‌ که مکمل­‌گرایان متفکر در زمینه‌های مختلف دربارۀ موضوعات کاربردی بسیار اختلاف‌ نظر دارند.

اما از عیسی گرفته تا رسولان تا کلیساهای عهد جدید می­‌بینیم که زنان نه، بلکه مردان (هر چند شایستگی ندارند)، به شبانی کلیساها فرا خوانده شدند. زنان، حوزه­‌های خدماتی خداپسندانه دارند. از زندگی خصوصی گرفته تا همکاری با دیگران در حوزۀ فعالیت‌های اجتماعات کلیسایی و برنامه‌های کمک‌رسانی، اما اختیارات آنها با مردان یکسان نیست. جلال‌‌ دادنِ نام خدا و شادی در او در زندگی شخصی و در اجتماع کلیسا، با اشتراک مساعی زنان و مردان در گام­ برداشتن با مسیح انجام می­‌شود. این مدل رهبری–شبانی، مستلزم ترویج فداکاری متقابل و ایثار متقابل است که پا‌به‌پای پیشینه، هدایت و مأموریت مسیح پیش می­‌رود.

برکات بسیاری از این راه به‌ دست می‌­آیند. اول تیموتائوس ۱۲:۲ نوری بر این مسیر می‌­تاباند و آن را روشن می‌­سازد.


[۱] شاخه‌ای از عملیات نظامی که با تهیه، نگه­داری و توزیع تجهیزات و پرسنل سر و کار دارد: در دوران باستان، جنگ با کشاورزی مرتبط شد، زیرا ارتش‌ها از نظر لجِستیکی به انبارهای غله وابسته بودند. تفکر لجِستیک چیست؟ (تفکر منطقی در محیط کار) تعریف تفکر منطقی تجزیه و تحلیل یک موقعیت یا مشکل با استفاده از عقل و ارائه راه‌ حل‌های بالقوه است. متفکران منطقی تمام اطلاعاتی را که می‌توانند جمع‌آوری می‌کنند، حقایق را ارزیابی می‌کنند و سپس به‌طور کاربردی بهترین راه را برای حرکت به جلو انتخاب می‌کنند.

نویسنده: رابرت دبلیو. یاربرو

سایر مقالات

برگرفته از کانون انجیل

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا